Tags

, , , , , , ,

Goal, juni 2007

Na een feest op zaterdagavond is het voor mij tijd om kennis te maken met een typisch Engels fenomeen: de all-day-session, of ‘sesh’, zoals het ook wel genoemd wordt. Het idee is om op zondag op tijd de kroeg in te gaan, indrinken voor de wedstrijd, dan op Sky een wedstrijd uit de Premiership kijken, ondertussen niet vergeten dat je dorst hebt, na de wedstrijd nog even door te drinken, ergens wat voedsel oppikt om dan ten slotte nog een glas te nemen en de dag af te sluiten.

Onze sesh zal plaatsvinden in een pub in Cala’n Porter, waarboven een collega van me woont. Zij is de enige collega die een beetje van voetbal weet. Terwijl mijn mannelijke collega’s in onze eigen voetbalwedstrijden al hadden laten zien, dat niet iedere Brit voetbalgek is, is Allison ex-leidster van een heus ‘sunday-league’ voetbalteam. Daarbij is ze een geoefende drinkster, dit kon wel eens een zware dag worden. Melissa, drinkt, na de hoeveelheid alcohol van gisteren, deze middag diet-coke. Ons ontbijt bij Burgerking was goed, dus om een uur of een ’s middags staat mijn eerste cola-rum voor me. Op de tv zien we een wedstrijd uit de First Division, de Engelse eerste divisie, als een soort warming-up voor de hoofdmatch. Stoke city tegen Port Vale, een 1-1 gelijkspel.

Deze pub staat dan wel op Menorca, de uitbater en zijn vrouw zijn oer-Engels, de gasten, mezelf uitgezonderd, ook en dus hangt er ook een dartbord naast de bar en is de muziekkeus erg Engels. De uitbater woont hier al 5 jaar, heeft een bar gekocht en is gek van Formule 1, zoals alle foto’s aan de muur laten zien. Hij heeft alle vlaggen van alle landen van verschillende Formule 1-rijders opgehangen. Slechts de Nederlandse vlag ontbreekt, een bevestiging dat Jos Verstappen niet serieus genomen wordt.

Gelukkig smaakt de rum hier behoorlijk en kan ik ook behoorlijk tegen de alcohol vandaag, zeker na de end-of-season-party gisteravond. Melissa kan zelfs met diet-coke ons tempo niet bijhouden. De hoofdwedstrijd van vanmiddag is Tottenham Hotspurs tegen Sheffield Wednesday, een onvervalst degradatieduel. Het is nu iets drukker geworden. De ‘locals’, in dit geval Engelsen die hier permanent wonen, blijken dit als hun stamkroeg te zien. De wedstrijd is erg Engels, veel lange ballen, veel strijd en een enthousiast publiek. Ik kies Ginola als mijn persoonlijke favoriet van de dag en ben niet ontevreden, zijn acties zijn gevaarlijk en hij scoort een schitterend doelpunt. Tottenham is niet veel beter, maar scoort 3 keer voor rust. Sheffield is de tweede helft het beste team, maar scoort slechts 2 maal. Tottenham neemt iets afstand van de beruchte rode streep. De vijfde goal miste ik helaas, omdat ik zo langzamerhand na elk glas eerst mijn blaas moet legen, voordat ik met de volgende verder kan.

Het is tijd voor een korte onderbreking. Voedsel. We gaan naar de lokale Chinees, kopen een menu met van alles wat en eten dat met zijn drieën op. Waarom ik hier een Pomada (gin-lemon) drink is me zelf ook niet duidelijk. Melissa geeft op na de maaltijd en pakt een taxi naar huis. Wij gaan weer terug naar onze basis voor vandaag en zien nog de laatste minuten van Español tegen Real Betis (5-0). Er is gelukkig nog genoeg rum voor mij en cider voor Allison om de hoogtepunten van de Engelse competitie nog even mee te pikken. Het is ondertussen al donker geworden, de alcohol begint langzaam maar zeker naar mijn hoofd te stijgen en ik begin te begrijpen waarom dit een ‘all-day-session’ genoemd wordt. Nog een consumptie dan. Net voor middernacht is het afgelopen. De fles rum was leeg toen we weggingen en er moest een nieuwe bestelling cider geplaatst worden. O ja, we hebben ook nog voetbal gezien. Ik zou geloof ik best wel in Engeland kunnen wonen.

Advertenties