Tags

, , , , , ,

Gisteren besloot ik van het mooie weer en een gunstig lesrooster te profiteren en de fiets te nemen. ’s Middags kon er een ijsje af. Had ik al lang niet meer gedaan. Ik koos een bekertje softijs en fietste even later verder. Ik had een euro en tachtig cent uitgegeven. Vond ik eigenlijk best duur.

Natuurlijk reken ik nog terug naar guldens. Dat doe ik omdat ik nog met die munteenheid opgroeide, omdat ik hoofdrekenen leuk vind en omdat ik toch tijd genoeg had. 3 gulden en 96 cent was de prijs van mijn softijsje. Ik dacht terug aan mijn middelbare schooltijd toen we een heerlijk ijsje haalden bij een zuivelwinkeltje dat allang niet meer bestaat. Koste toen 25 cent. Was groter en lekkerder dan dit ding.

Maar was alles nu 18 keer zo duur als een kwart eeuw geleden? Ik denk het niet. Dus is het ijsje dat ik aan het eten ben relatief duur. Maar toch twijfel ik. Toen ik dat ijsje van een kwartje kocht, had ik 5 gulden zakgeld per week. Ik besteedde dus 5% van mijn besteedbare weekinkomen aan een ijsje, 1,25% per maand. Nu verdien ik iets meer. Dit ijsje kost nog geen promille van mijn netto maandsalaris. Dus was het ijsje midden jaren tachtig meer dan tien keer zo duur als dit ijsje.

Kan dat kloppen: 18 keer duurder of 12 keer goedkoper voor dezelfde vergelijking? Ja dat kan. Dat is het mooie van economie. Ooit las ik ergens dat een econoom de enige wetenschapper is die achteraf kan verklaren waarom hij het vooraf niet wist. Het is volgens mij wel een bewijs dat je met cijfers kunt doen wat je wilt, als je maar de juiste methode zoekt. Een ander cliché: Je hebt leugens en je hebt statistieken.

Maar als een niet-econoom als ik dat al zo simpel kan aantonen, waarom roepen er nog zo veel mensen dat ‘de euro alles heeft duurgemaakt’. Alsof de rekeneenheid die je gebruikt er toe doet? Ben je zwaarder als je je gewicht in ponden uitdrukt dan in kilo’s?

De Griekse crisis bijvoorbeeld ligt iets ingewikkelder, ik pretendeer ook niet de oorzaak of de oplossing te weten. Wat ik wel weet is dat de grootste schreeuwers niet degenen zijn die begrijpen dat het juist de grootste schuldeisers (lees: Noordwest Europese landen) zijn die geholpen hebben de Grieken in de schulden te jagen. Dan heb je toch op zijn minst boter op je hoofd als je schreeuwt om harde maatregelen.

Advertenties