Tags

, ,

SpeeltuinHaar schoentjes heeft ze al uit zodra ze het zand ziet. ‘Blote voetjes’, vindt ze heerlijk. Gezien de hoeveelheid vierpotigen dat hier voorbij komt, ben ik minder enthousiast, maar tegenhouden lukt me niet. Ze rent van het ene naar het andere speeltoestel, met een stralend gezicht.

Papa moet haar op diverse dingen tillen, ze kent de weg. Ze rent daarna richting de glijbaan, papa neemt plaats op de dubbele evenwichtsbalk in het midden. Niet al te lang echter, het ding is erg warm. Dat zal bij de glijbaan niet anders zijn, ik waarschuw haar meteen. Ze is eigenwijs. “Is niet warm, papa” en begint aan de klim naar boven.

Binnen twee seconden logenstraft ze haar eigen woorden. “Heet! Heet, papa! Schoentjes, ikke wil schoentjes aan.” Ik haal haar schoentjes op en help haar met het aandoen. Ze klimt naar boven en glijdt even later naar beneden. “Ook heet papa.” Ze begint te huilen.

We wandelen terug naar huis. Wie bedenkt dit? Een speeltuintje voor kinderen, met toestellen die na een uurtje in de zon al zo heet zijn, dat geen kind ze meer aan durft te raken. ’s Winters zal er niet vaak gespeeld worden, maar zodra de zon schijnt is het ook niet mogelijk. Een speelplaats voor warme maar bewolkte dagen dus. Jammer.

Advertenties