Tags

, , , , ,

Hollandsport

Gisteravond de laatste aflevering van Holland Sport, na acht seizoenen stopt Wilfried de Jong er mee. Anderhalf uur lang zagen we gisteren nog een keer waarom het programma zo goed was. Volgens mij is de knapste prestatie van het programma dat het ze lukte om mij te laten kijken naar sporten die me totaal niet interesseren. Dat ik gefascineerd was door een boogschutter, een roeister of een motorcoureur. Het programma was zo goed, dat ik geen aflevering wilde missen.

Ooit kwam ik in Venetië Wilfried de Jong tegen op een koude decemberdag. Ik had hem graag mijn respect getoond, maar besloot hem alleen met zijn gezin te laten. Hij zat vast niet op mijn bewondering te wachten.

Wilfried met Erik Breukink en Johan van der VeldeAcht jaar lang hoogtepunten, kijk ze maar na op de website, of kijk vanavond laat naar de herhaling. Voor mij begon het nog eerder. Met Sportpaleis de Jong, nog een paar jaar eerder. Een schitterende reconstructie van de meest legendarische beklimming van de Gavia in de Giro van 1988, vijftien jaar later nog een keer overgedaan met de hoofdrolspelers van toen, Johan van der Velde en Erik Breukink. Ik heb tevergeefs online gezocht naar een oude aflevering over Il Grande Torino. Staat nog ergens op een videoband bij mij.

Maar zoals uit het prachtige Sportpaleis het minstens zo mooie maar veel populairdere Holland Sport voortkwam, hoop ik op een nieuw programma waarin Wilfried de Jong kan schitteren. Met of zonder sport. Omdat ik een blind vertrouwen in hem heb. Vanavond voor het laatst te zien, al is het dan maar een herhaling. Met een prachtige laatste keer het Holland Sport museum, waarin Matthijs van Nieuwkerk terecht Wilfried prijst.

Wilfried bedankt!

Advertenties