Tags

, ,

Het is haar bedtijd en we moeten nog een uur rijden. Moeilijke keuze. Valt ze in slaap, dan moeten we haar straks naar bed tillen en hopen dat ze weer snel in slaap valt. Maar wakker blijven tot laat is ook niet echt een goed idee. Zelf is ze nog erg vrolijk. Het was een mooie dag, veel aandacht, muziek, mensen, meestal houdt ze het dan erg lang uit.

Ze zit in haar stoel en heeft een deken, maar daar speelt ze meer mee, dan dat ze er onder ligt. Tot ze ineens bedenkt dat dit een goed moment is voor verstoppertje. Haar principe ‘als ik ze niet kan zien, zien ze mij ook niet’ is nog altijd het uitgangspunt. Dus duikt zij onder de deken en moet mama haar zoeken. Mama telt geduldig tot tien en begint dan te ‘zoeken’. Hardop commentaar leverend zoekt ze onder de stoel, buiten op de autobaan en bij papa onder de benen. Suus houdt het niet uit en roep al snel ‘koekoek’ en ‘kiekeboe’ vanonder haar deken.

‘Nu ik, mama verstoppen”. Het wordt lastiger. Maar eigenlijk ook niet. Mama krijgt de deken en Suus telt. “1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, weggiszien, ik kom”. Al snel blijkt dat ze goed heeft opgelet. “Is mama buiten? Nee. Waar is mama nou? Onder de stoel? Ook niet. In de boom? Nee. O. Jammer. Maak es geluidje!”. Ze moet hardop lachen als haar moeder onder de deken op de stoel vlak voor haar een geluidje maakt.

“Nou papa!” Een deken over mijn hoofd terwijl ik 120 rijd, lijkt me niet zo’n goed plan, dus ik doe even niet mee. Ze probeert het nog een keer, maar accepteert dan dat je niet kunt autorijden en tegelijkertijd meedoen met verstoppertje. Ze spelen nog een keer of vier, meer dan de halve reis wordt gevuld met het spelletje, terwijl niemand van de plek komt. Zonder problemen blijft ze anderhalf uur langer wakker dan normaal. Eenmaal thuis slaapt ze snel. Heerlijk. Wat een moeilijke thuisreis leek te worden, werd een makkie dankzij haar geweldige idee om verstoppertje te spelen in de auto.

Advertenties