Tags

Omdat het zo heerlijk nutteloos is, toch maar eens mijn impressies van dit theaterseizoen gebruikt om een lijstje te schrijven.  Wat zijn, in mijn ogen, nu de beste cabaretiers van het land?

1. Freek de Jonge (Treinkaartje)

2. Theo Maassen (Berry)

3. Javier Guzman (Marketing)

4. Andre Manuel (Jan Kwakman)

5. Hans Teeuwen (Bijbelverhaal)

6. Lebbis en Jansen (Verdonk)

7. Kees Torn (Woorden)

8. Jeroen van Merwijk (Het leven is kut)

9. Vincent Bijlo (Mijn laatste sigaret)

10. Ronald Goedemondt (Relativeren)

Helaas niet meer te zien: Waardenburg en de Jong, Harrie Jekkers en Neerlands Hoop. Die laatste heb ik helaas nooit mogen zien, te jong in de jaren zeventig, pas op video de schade ingehaald. Lebbis en Jansen treden ook al een tijdje niet meer samen op, maar op deze manier heb ik een plekje extra vrij in de top tien.

Nummer een staat boven discussie. Freek is de enige die én decennia lang door gaat én dan ook nog eens vernieuwend bezig is. Door sommigen een parodie op zichzelf genoemd, voor mij nog steeds de maatstaf in Nederland.

De rest van het rijtje is volgens mij niet opzienbarend. Sommigen zullen namen als Youp van ’t Hek en Najib Amhali missen. De eerste heeft volgens mij sinds 20 jaar hetzelfde programma, ideaal voor het grote publiek, je weet tenslotte wat er gebeurt als je een avond weggaat, de tweede is vooral populair via YouTube. Een paar minuten leuk dus, maar geen hele voorstelling.

Alleen nummer 10 heb ik nog niet live gezien. Is dus meer de aanmoedigingsprijs dan een gedegen oordeel.

De extra vraag wat cabaret nou precies is, kan ik ook niet beantwoorden. Maarten van Roozendaal, Daniel Lohues, Bart Chabot, Hans Dorrestijn en Jules Deelder vallen er volgens mij niet onder. Maar ik zou blind kaarten kopen voor de volgende show voor al deze artiesten.

Mijn neef staat op vier, zou eigenlijk net zo goed op drie kunnen staan, maar om de schijn van objectiviteit hoog te houden, valt hij net naast het podium.

De discussie is bij deze geopend.

Advertenties