Tags

,

We hadden het al eerder meegemaakt. Een speech van een manager die ons beloofde dat de flexplekken ook daadwerkelijk flexplekken zouden zijn. Natuurlijk gebeurde dat niet. Mensen zijn gewoontedieren en willen gemak. Altijd dezelfde computer, dezelfde kantoorstoel, precies goed afgesteld en de kast vlakbij.

Deze keer was de nieuwe manager duidelijk. “Als ik naar huis ga om half zes en ik zie dat er een flexplek is waar nog spullen liggen, dan gooi ik persoonlijk alles wat er nog ligt in de vuilnisbak.” Grote woorden die moeilijk waar te maken zijn.

Of hij ooit gecontroleerd heeft, durf ik niet te zeggen. Wel dat de flexplek geen werkplek voor iedereen is. Een stuk of 20-25 computers staan er voor bijna honderd man personeel. Nu is lesgeven natuurlijk onze belangrijkste taak, maar er komt steeds meer werk naast. Daarvoor zijn computers wel erg nuttig.

Een ruwe schatting vertelt mij dat van de ruim 20 werkplekken ruim de helft onofficieel geclaimd is. Een eigen stoel, eigen muis of gewoon een stapel papier ter hoogte van de computer zelf, het is duidelijk herkenbaar waar je niet moet gaan zitten. Er blijven dus nog een stuk of tien computers over voor de 70 collegae die geen vaste plek hebben. Dus heb je het hoekje waar de collegae van Toerisme vaak zitten, de raamkant waar de dames van de Kappersopleiding en het verre hoekje waar vele Horecacollega’s vaak aan het werk zijn.

Je kunt de werkplek claimen en de computer blokkeren als je even weg moet. Maar even naar de wc of even twee uur les geven is een verschil. Voor de blokkade maakt het niet uit. Dus kom je soms tevergeefs naar de docentenwerkruimte. Er is geen werkplek. Of je moet een computer uitzetten om de blokkade op te heffen. Dat betekent dat je daarna de computer weer moet opstarten voor je kunt inloggen, een tijdrovend proces.

Een tussenuur duurt 50 minuten. Dan moet je eerst van je lokaal naar het magazijn waar je boeken, papieren en mappen liggen. Op naar de docentenwerkruimte. Zoeken naar een werkplek. Voordat je bent ingelogd is er dus al een kwartier van je tijd voorbij. Omdat je aan het eind weer elders in het gebouw moet lesgeven en via het magazijn moet twee verdiepingen hoger in een andere vleugel, moet je op tijd weer stoppen. Effectieve werktijd ruim onder een half uur.

Vele docenten werken liever thuis. Zelf hoop ik na het laatste lesuur dat ik in een rustig lokaal kan blijven zitten. Voor een gesprek met een leerling en/of bijbehorende ouders loop je soms door de gangen op zoek naar een plek om even rustig te zitten.

De flexplek werkt niet in het onderwijs. Er zit te veel administratieve rompslomp om de lessen heen, te veel overleg, te weinig tijd om dat allemaal goed te doen. Wanneer je dan ook nog moet zoeken waar je aan het werk kunt, kun je er dus gerust van uit gaan dat er dingen mis gaan. Hetzij vanwege de onmogelijkheid rustig te werken in een ruimte waar collega’s, studenten en wie weet wie nog meer in en uit lopen, dan wel vanwege de verminderde concentratie die de omgeving onvermijdelijk met zich mee brengt.

Onze interim directeur heeft er nog niet over gesproken. Misschien de nieuwe. Ik ben benieuwd.

Advertenties