Tags

, ,

Sinds ik mag stemmen heb ik nog nooit verkiezingen meegemaakt die zo onduidelijk waren. Op mijn oproepkaart staat dat het om de provinciale staten gaat. Maar als ik radio of televisie aanzet zie ik slechts de landelijke politiek behandeld worden. De regeringspartijen zien het als referendum voor hun beleid, de oppositie ziet een kans het minderheidskabinet voortijdig te doen stranden.

In debatten staan lijsttrekkers voor de Eerste Kamer tegenover fractievoorzitters uit de Tweede Kamer en ondertussen moet ik een keuze maken die in Zwolle telt. En indirect naar de Eerste Kamer gaat. En daarmee stiekem ook voor de Tweede Kamer relevant is. Dat is geen keuze, dat is schizofrenie. Ik kan niet met 1 stem 3 verschillende beslissingen nemen.

Ik ben tegen een burgerluchthaven in Enschede, tegen megastallen en voor een socialer beleid. Volgens de stemwijzer voor mijn provincie kom ik uit bij Solidara, een kleine partij waar ik nog nooit van gehoord had. Zelfs de SP staat dichter bij me dan mijn eigen partij.

Doe ik de stemwijzer voor de Eerste Kamer (waarom bestaat die eigenlijk?), dan blijken 22 van de 24 keuzes die ik maakte perfect bij Groen Links te passen. Slechts 4 bij de PVV. Dat had ik ook geweten zonder deze site.

Maar als ik het referendum voor de Tweede Kamer als belangrijkste argument neem, dan moet ik eigenlijk een keer SP stemmen. Een maand geleden schreef ik al een blogje waarom ik het steeds minder met mijn partij eens ben.

Ik ben het ook niet eens met Groen Links dat de Eerste Kamer wil afschaffen, maar het nadeel van gestaffelde/indirecte verkiezingen wordt deze keer wel heel erg duidelijk.

Wat moet ik nu morgen? Drie verkiezingen, drie verschillende keuzes. Maar ik mag maar één keer stemmen…

Advertenties