Tags

, , , ,

Het was een extreme lastminute beslissing om toch te gaan. De een na de ander mailde me dat hij niet kon, ik bleef alleen over. En ik had al genoeg avonden vol die week. Toch besloot ik te gaan. Ik kon de trein nog net halen. Er waren nog kaartjes. Sterker nog, ik kwam op de eerste rij te zitten.

 

Het bleek al snel de moeite waard. Ik had hem gemist toen hij een paar jaar geleden in Almelo was, dus was dit de eerste keer dat ik hem live zag. Vreemd, want in het Nederlands taalgebied beschouw ik hem als een van de allergrootsten. Wat ik dus nog vreemder vond, was dat ik in de kleine zaal op de eerste rij zag dat de zaal niet eens uitverkocht was. Blijkbaar hebben velen niet gerealiseerd dat ze een levende legende konden zien optreden.

Voor de pauze een soort grootste hits voorstelling. Als aangekondigd eigenlijk, de Tour is ter gelegenheid van zijn veertig jarig bestaan als artiest. Al snel krijgt hij het publiek mee, wat me een beetje verbaasd. Meestal duurt dat in het theater iets langer dan in een concertzaal en gezien de gemiddelde leeftijd van mijn medebezoekers om me heen, had ik dit niet verwacht. Maar al snel zong men netjes mee: “Voor jou sta ik uren in de kou”, precies zoals hij het vroeg in de aankondiging.

Na een mooie versie van ‘Meisjes’ en een breekbare ‘Twee meisjes’ volgden vele andere hits, waaronder een iets te snel uitgevoerde ‘Je veux de l’amour’ en een heel lange ‘Brussels by night’, ideaal om alle muzikanten even de kans te geven zich uit te leven vlak voor de pauze.

Na de pauze veel nummers die ik nog niet kende. Volgens mij ook uitgezocht voor de muziek, nummers als ‘Hoe zie ik er uit?’ en ‘Lukakinovski’ zijn leuke deuntjes om te spelen voor de band. Dus waar voor de pauze de nadruk lag op de tekst, lag die na de pauze duidelijk op de muziek. Een Lou Reed vertaling bleek aan aangepaste versie van de Velvet Underground’s ‘White light/white heat’ te zijn. De afsluiter is zijn grootste hit, niet mijn favoriete nummer ‘Liefde voor muziek’.

 

Ik heb een prachtige avond gehad, en dat heb ik ook verteld toen ik een handtekening scoorde in zijn tekstboek dat al jaren in mijn kast staat. Mijn ontdekking van de avond was zoon Leander die in de band meespeelde in diverse rollen. Een komisch en muzikaal talent, hopelijk ook een artiest die zich zelf gaat ontplooien in de toekomst.

Dat ik drie kwartier in de kou op het station moest wachten tot ik weer naar huis kon was geen probleem, ik heb een legende zien optreden. Hadden meer mensen moeten doen.

Hengelo, Donderdag 6 januari 2011, Raymond van het Groenewoud

Meer:
26-11-2010 Paard van Troje, Den Haag
18-12-2008 W2, Den Bosch
1-8-2010, Suikerrock, Tienen

Advertenties