Tags

, , , , , ,

 

Een toetsvraag die ik een aantal jaren geleden stelde aan mijn studenten was of erfopvolging democratisch was. Het antwoord maakte me niet zo veel uit, als ze maar wisten wat erfopvolging was en wat democratie inhoudt. Ik kijk meestal niet zo streng na. Al is het natuurlijk een contradictio in terminis.

De monarchie is dus verre van democratisch. In een democratie kiest het volk zijn leiders. Ik mocht toen ik 18 werd stemmen, vlak daarna werd een nieuwe partij opgericht die mijn partij werd. Mijn denkbeelden kwamen grotendeels overeen met de standpunten van de partij en de partij bracht vele goede politici voort. Ik werd lid en ontmoette zelfs een aantal keren een Tweede-Kamerlid. Kees Vendrik was de beste, mijn partij verloor een geweldige politicus toen hij stopte als volksvertegenwoordiger.

Toen ik politiek bewust werd, verbaasde ik me over het systeem in Engeland. Maar twee partijen die er echt toe deden, een kiesdistrictenstelsel dat kleine partijen geen kans geeft en functies die werden overgegeven wanneer het hun uitkwam. Dus niet vanwege een verkiezing of buitengewone omstandigheden, maar gewoon kiezen wanneer het je uitkomt. Dus ineens was John Major premier, terwijl je Thatcher had gestemd. Blair deed hetzelfde onlangs en bracht Gordon Brown aan de macht. Volgens mij had dit weinig te maken met democratie. De beste manier om premier te worden was dus lid worden van een partij en dan op goede voet komen te staan met de huidige premier. Als die de verkiezingen won, dan was jij voor de volgende verkiezingen uitgeschreven werden aan de macht.

Gisteren zag ik iets dergelijks ook gebeuren. Femke Halsema trad af, Jolande Sap nam het stokje over. Geen kritisch woord over Halsema. Dat deed ik al hier elf dagen geleden. Ik waardeer haar zeer. Geweldige politica, welbespraakt, jammer dat ze stopt. Over Sap geen kwaad woord. Ik ken haar niet genoeg om te oordelen.

Maar de manier waarop ze aan de macht komt, deugt niet. Deze zomer al besproken, kort geleden rondgevraagd in de fractie of ze het er mee eens zijn. 8 anderen dus. Ik gok nog een aantal mensen in het top van de partij, maar daar bleef het er bij. Maar dus niet de 23.490 leden die de partij heeft. Ook niet de 628.096 kiezers die eerder dit jaar op de partij stemden. Kiezersbedrog?

Binnen de partij is het referendum een discussiepunt. Velen, onder wie Halsema zelf, wilden het graag invoeren. Ik ben tegen, zoals ik drie jaar geleden hier al schreef. De motivatie was meer democratie. De politiek dichter bij het volk brengen. Hoe rijmt mijn partij die roep om democratie met deze interne niet-democratische erfopvolging? Tussen alle lofbetuigingen van vriend en vijand gisteren en vandaag, mis ik die vraag. Ben ik de enige groenlinkser die kritisch durft te kijken naar de eigen partij?

Dus nogmaals, complimenten voor Halsema en een indrukwekkende twaalf jaar in de oppositie, succes voor Sap vanaf vandaag, ze zal het nodig hebben als opvolgster van een van de beste politici. Maar ik zet vraagtekens bij de manier waarop.

Advertenties