Tags

, , , , , ,

ETA kondigt wapenstilstand af (NOS).

Dit weekend weer in het nieuws. De ETA wil de wapens neerleggen. Een genereus aanbod, op het eerste gezicht. De Spaanse regering trapt er niet in: Spanje vindt wapenstilstand ETA onvoldoende (Nu.nl).

Vooraf: Ik ben pacifist, voormalig dienstweigeraar en radicaal tegen geweld. Toch heb ik de ETA, als we het dan toch over terroristen hebben, wel hoog zitten. Eerst bellen, dan pas een bomaanslag, slechts zij die in de politieke strijd een relevante rol spelen (politie, politici) lopen risico. Zouden meer terroristen moeten doen.

Ik vind Basken een sympathiek volk. Op Menorca was Raul een goede vriend, die altijd een goede fles Dominicaanse rum voor me klaar had staan in zijn bar. In de Pyreneeën zag ik meerdere Touretappes omringd door honderden in oranje geklede wielergekken uit het Baskenland. Wielerfans met kennis van zaken en respect voor alle renners.

Vorig jaar op vakantie in het Baskenland zag ik overal een kreet terug komen. Ik spreek geen Baskisch, maar vertalen leek me niet al te moeilijk. “Non da Jon?”, oftewel “Waar is John?”. Ik had ook geen idee, maar bleef de kreet maar tegenkomen. Op muren, op een brug boven de autobaan, op vlaggen, in de stad, op aanplakbiljetten, op prikborden. Elke keer weer, ‘Non da Jon?’ In een klein cafe in San Sebastian (Donostia zou ik moeten schrijven), las ik op de muur veel informatie.

Jon Anza is (was?) een oud-Etastrijder die al vele jaren in de gevangenis doorbracht. Een paar maanden voor onze vakantie daar, was hij opeens verdwenen. Hij nam de trein naar Toulouse en is sindsdien nooit meer gesignaleerd. Het hele verhaal wordt veel beter verteld op deze website. Vrienden, familie en sympathisanten gingen de straat op: YouTube. Op die site vind je meerdere filmpjes met deze oproep.

Zoals de problemen in Noord-Ierland, het Midden Oosten en in Korea op korte termijn niet oplosbaar zijn, zo zal er ook in het Baskenland nog decennia, misschien wel eeuwen, onrust heersen. Meestal sta ik aan de kant van de minderheid in dit soort conflicten. Ik gun de Basken dan ook hun eigen land, hun eigen cultuur. Ik hoop dat de ETA zich aan hun eigen bestand houdt. Uiteindelijk lost geweld namelijk nooit iets op. Ik hoop ooit nog eens terug te keren naar San Sebastian, een van de mooiste steden die ik heb bezocht in mijn leven. Ik hoop nog vaak op een berg te mogen staan samen met al dan niet dronken Basken, wielrenners aanmoedigend, ongeacht hun nationaliteit.

En ik hoop dat Jon teruggevonden wordt.

Advertenties