Tags

, , , ,

Tijd voor een tussenbalans, 24 teams naar huis, 8 teams over. 3 daarvan zullen zich geen illusies maken, 3 waren ooit al wereldkampioen en zijn weer favoriet. De laatste twee levert de leukste finale op: Nederland tegen Spanje.

De ergernissen top vijf van het WK tot nu toe:

5. Zwitserland. Wat ben ik blij dat dat land uitgeschakeld is. Wat een vervelend team. Straks nog pronken dat ze de wereldkampioen hebben verslagen, maar ondertussen konden ze tegen het zwakke Honduras, toen ze alles in eigen hand hadden, geen doelpunt maken. Dit is dus echt een land waardoor je het kijken naar voetbal vergaat.

4. De vrije trappen van Wesley Sneijder. Hij kan het wel (bewijs). Maar is het nou echt nodig om elke vrije trap over de middenlijn op te eisen en richting goal te jagen. Ik weet dat je een goede trap hebt, maar veertig meter is echt te ver. Zet dat ego eens op zij en speel zoals je kunt!

3. De analyse. Praten over voetballen is leuk. Niks mis mee om dat ook op televisie te doen. Maar dan moet het wel boeien, dan moeten de gasten wel wat te vertellen hebben. Sorry NOS, maar Keje Molenaar, Andre Wetzel, Alfons Groenendijk, Erwin Koeman en andere nietsnutten voegen niets aan mijn kijkgenot toe. En dan heb ik het nog niet eens over de altijd terugkerende Piet de Visser die alleen over zichzelf praat of Leo Beenhakker die nog steeds veel woorden gebruikt om niets te zeggen.

2. De Fifa persconferentie van gisteren. Wel journalisten uitnodigen, maar geen vragen beantwoorden. Wat een afgrijselijke organisatie. Natuurlijk worden er fouten gemaakt, dat is inherent aan het spelletje. Maar om dan net te doen alsof er niets aan de hand is, is gewoon oplichting. Ik heb ondertussen nog meer sympathie voor de PVV dan voor Blatter en zijn hofhouding. Kijk en huiver

1. De rode kaart van Harry Kewell. Eerste wedstrijd geblesseerd, tweede wedstrijd doe je mee als diepste spits, toch verdedig je mee. Een schot van een meter of tien komt tegen je arm aan. Kun je niets aan doen, maar je verhindert daarmee een doelpunt, dus zou je een strafschop kunnen accepteren. Maar een rode kaart? Einde WK, einde carrière. Belachelijke beslissing. Al die scheidsrechtertjes die blindelings achter de richtlijnen van de FIFA aanlopen, omdat ze anders geen wedstrijd meer mogen fluiten, zijn schijterds. Heb lef, fluit zoals je denk dat het moet. Durf zelf na te denken, Blatter is geen Orwell, de Mind Police staat niet op je stoep.

Deze weken zal er op dit weblog regelmatig aandacht zijn voor het WK en/of Zuid Afrika. Dit is deel 16.

Advertenties