Tags

, , , ,

Zeer geachte heer Hirsch Balin,

Of moet ik excellentie zeggen? Of geldt die titel niet nu u demissionair bent? Hoe dan ook wil ik u hartelijk danken voor het schrijven dat ik afgelopen week mocht ontvangen van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Ik vond er geen afzender op, dus schrijf ik u maar, ik neem aan dat dit bureau onder uw verantwoordelijkheid als demissionair minister valt tot we een nieuwe regering hebben.

Deze brief heeft mij werkelijk de ogen geopend. Ik word door dit schrijven wel erg geconfronteerd met de tekortkomingen van de mens in het algemeen en van mijzelve in het bijzonder. Ik blijk gewoon, ook al had ik mezelf nooit in die categorie geplaatst, een wetsovertreder.

Ik zal geen excuus opvoeren, geen excuus is goed genoeg om mijn fout recht te praten. Ware ik katholiek, ik zou gaan biechten. Tenminste, als er een priester is die niet aan me zit als ik biecht. Ware ik gereformeerd, dan zou ik om vergeving smeken. Wetende dat de hel wacht, kun je toch beter voor de tijd schoon schip maken. Ik weet niet wat de islamitische straf is, maar ik gok mijn rechtervoet er af. Gelukkig ben ik helemaal niet gelovig, dus moet ik mijn oprechte excuses uw kant opzenden en bij deze wil ik u ook persoonlijk verzekeren dat ik mijn leven zal beteren.

Geen idee heb ik wat me die fatale middag, dinsdag de 9e maart, bezielde. Het was bijna half zes, waarschijnlijk wilde ik snel naar huis. Ik nam zelfs de autobaan, terwijl ik meestal via B- of C-wegen naar huis rijd. Het had weer gevroren, er werd allang niet meer gestrooid, maar dat zijn geen excuses voor mijn onvergeeflijke gedrag. Juist ik, die op het internet al 40 medeweggebruikers aan de publieke schandpaal heb genageld, via de serie De Rijdende Rechter, zou moeten beseffen dat je daarmee zelf nog niet boven de wet leeft. Staat het niet ergens in de bijbel “Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen”? Maar dat weet u als CDA-er vast beter dan ondergetekende.

Waar ik me wel zorgen over maak is de milde straf die mij is opgelegd. Ik neem aan dat vele van uw medewerkers zijn bezig geweest met mijn overtreding. Iemand met een snelheidsmeter aan de kant van de autobaan (en dat bij die vorst, hebben ze daar wel warme auto’s voor?), een fotograaf er naast voor het noodzakelijke bewijs (dat ik overigens niet zal opvragen, ik heb blind vertrouwen in uw instituut), op het kantoor in Leeuwarden iemand die een dossier aanmaakt, een brief opstelt, iemand die die brief controleert, op taalfouten, maar ook op inhoud, de administratie die een envelop opzoekt, een postzegel plakt. Een kopietje in het dossier, in de interne post naar Utrecht, de Unit Mulder, waar ik bezwaar zou kunnen indienen (maar waarom zou ik, ik ben toch schuldig?) en tenslotte neem ik aan ook een kopietje naar Den Haag, want u zult als minister vast wel op de hoogte gehouden worden van het reilen en zeilen in den lande.

En als minister met hart voor de zaak, iemand die 12 jaar na dato voor de tweede keer deze functie aanvaarde is iemand met intrinsieke motivatie, zal u ongetwijfeld de brief al hebben gelezen. Mede daarom deze brief. Ik heb u persoonlijk teleurgesteld. In een vlaag van verstandsverbijstering heb ik mijn medemens in gevaar gebracht, was ik een gevaar op de weg. Ook daarom vind ik de sanctie van 17 euro erg laag. Daarvan kunnen toch niet alle medewerkers (ik kwam in mijn opsomming al snel op acht) betaald worden? Wie gaat de bonussen van 2010, die ongetwijfeld binnen uw ministerie ook uitgereikt moeten worden, betalen?

Is er een mogelijkheid dat ik een extra bedrag overmaak? Gewoon als tegemoetkoming in de stijgende kosten, juist in deze crisistijd. Zie het als fooi, als extra boetedoening, als blijk van waardering voor uw ministerie en de daaronder vallende bureaus. Ik ben allang blij dat ik geen strafblad over houd vanwege een kort moment van onbedachtzaamheid.

Laat het mij alstublieft weten want ik kan het banksysteem niet ontregelen door een bedrag op een acceptgirokaart aan te passen. En ik verzeker u, ik maak deze onbegrijpelijke fout niet meer, slechts een ezel stoot zich tweemaal aan dezelfde steen. Ik zal nooit meer 124 rijden op de autobaan.

Hoogachtend,

Uw nederige dienaar
Gerben

Advertenties