Tags

, , , ,

Suzanne Vermeer - All inclusive“Vanwege de gevoelige informatie in All-inclusive schrijft zij onder een pseudoniem.” Het staat achterop. Dus heet Suzanne eigenlijk geen Suzanne. Nu lijkt het me voor een goede journalist niet een zware uitdaging om er achter te komen wie Suzanne is. Tenslotte staat er dat ze in Barcelona woont, Spaans heeft gestudeerd en de enige gevoelige informatie die ze zou kunnen weten is van achter de schermen bij de hotels en touroperators. In dit geval doet ze wel een heel magere poging om haar bron te verbergen. Halverwege het boek gaat het ineens over TOI, een Duitse touroperator die ook nog diverse andere dingen doet. We kunnen er dus rustig vanuitgaan dat Suzanne die geen Suzanne heet als standplaatshostess voor Arke en/of Holland International aan een Spaanse costa heeft gewerkt.

De vraag is waarom Suzanne dit boek geschreven heeft. Nu durf ik ook wel te beweren dat ik meer informatie heb dan de doorsnee lezer. Al in 1992 kwam ik All-inclusive resorts tegen, in de Dominicaanse Republiek was dat toen al een groeiende bedrijfstak. Later heb ik ook nog voor Touroperators in diverse landen gezeten, ik denk niet dat ik overdrijf dat er voor mij geen nieuws in het boek stond.

Erger nog, hoe erg ik ook tegen het All-inclusive systeem ben (andere discussie), dit boek lijkt een vervelende afrekening van een gefrustreerde hostess die mee hoeft moeten doen aan wat zij zelf beschouwde als een ‘cover up’. Er gaan namelijk wel eens dingen mis op reis. Daarmee vertel ik niemand wat nieuws. Maar wanneer iemand te veel zuipt en dan gaat zwemmen, dan zou je wel eens kunnen verdrinken. Ik heb het zien gebeuren met Dominicanen tijdens hun vrije paasdagen. Omdat het drinken toevallig al vooraf betaald is, wil dat niet zeggen dat het de schuld van het hotel is, wanneer dat in een AI-resort gebeurt.

Net zoals er dingen mis kunnen gaan met kinderen. In mijn laatste winterseizoen in Oostenrijk viel er een leerling van een balkon, zo dronken was hij. Mijn collega die de groep begeleidde had een heel zware week. Maar noch zij, noch het hotel kon daar iets aan doen. Hij had zelf gedronken. Kleine kinderen verdrinken. Hoe erg dat ook is, hoe levensverwoestend voor de ouders, het gebeurt elk jaar. Ook daar kun je geen hotel de schuld van geven.

Dit boek kwam ik tegen op het forum van BookCrossing waar het werd ‘aangeprezen’ als extreem slecht. Ik heb geprobeerd om het zo open mogelijk te lezen, om het boek een kans te geven. Het duurde niet lang. Gekunstelde zinnen, rare gedachtekronkels, vreemde overgangen, het boek wilde maar niet vlotten. Op de voorkant staat ‘een jonge moeder ontdekt de schokkende waarheid over het all-inclusive systeem’. Dit kun je gerust misleidend noemen. Er is geen waarheid. Zeker niet in dit boek. Net zoals de betiteling ‘literaire thriller’ hier zeker niet klopt. Nu heb ik ook al eens eerder verteld dat een literaire thriller wat mij betreft een contradictio in terminis is (andere discussie), in dit geval is het geen van beide. Een thriller vereist namelijk enige spanning, in dit boek ontbreekt die door de krakkemikkige manier van schrijven, door de voorspelbare karakters en door het gebrek aan verhaal. Ook literair lijkt mij niet van toepassing. Daarvoor zou er toch enige diepgang moeten zitten in het verhaal, zouden er mooie taalkundige vondsten in kunnen zitten. Helaas, niets van dit alles.

Volgens mij is Vermeer het prototype van het oprukkende verschijnsel marketing in de boekenwereld. Na het succes van andere (aantrekkelijke) dames in het voornoemde bedachte genre, is elke uitgever op zoek naar een lekker wijf dat een spannend verhaal kan schrijven. Dat wil echter niet zeggen dat elk boek dat op die manier aan de man/vrouw gebracht wordt, het papier waard is waarop het is gedrukt.

Hoe fout het all-inclusive systeem in mijn ogen ook is, hoe sneu het ook is voor ouders die hun kind op welke manier dan ook verloren hebben, het laatste wat ik iemand zou aanraden is dit boek lezen. Helaas moet ook ik constateren, net als de lezers voor me, dat dit geen goed boek is.

Quote: “’Kijk,’ ging Sander verder. ‘Die reis naar Gambia was voor ons een tussendoortje. We wilden de zon opzoeken, en dan kom je in de winter algauw op dat soort plekken terecht. Ik bedoel, de Canarische eilanden en Florida kan ik zo langzamerhand wel uittekenen.’” (blz. 34)

Nummer: 09-064
Titel: All-inclusive
Auteur: Suzanne Vermeer
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
# Pagina’s: 288 (13481)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-229-9329-3

Advertenties