Tags

, ,

Na een aantal maanden liggen, daarna een paar maanden rollen, werd het toch echt tijd om de wereld te ontdekken, ik moest me leren voortbewegen. Nu had ik van nicht Linde wel eens gezien dat dat kruipend kon, maar eigenlijk leek het mij veel leuker om meteen te leren lopen. Soms helpen papa of mama mij wel en gaan we ‘stappen’. Volgens mij bedoelen ze gewoon wandelen, maar goed, als zij dat zo noemen, wie ben ik om hun dat plezier te misgunnen?

Alleen het nadeel van stappen is, dat ik nog steeds hulp nodig heb. Dus moest het toch maar kruipen worden. Dat viel nog niet mee. Aan het begin van onze vakantie heb ik het een paar keer geprobeerd. We waren toch in het buitenland, bijna niemand kende me, kon ik mooi eens uitproberen. Helaas bleek kruipen veel lastiger dan het er uit ziet. Als ik vooruit wilde, ging ik achteruit. Erg frustrerend. Ik heb die frustratie dan ook vaak hoorbaar geuit. Niet dat het hielp, papa en mama lachten me gewoon uit. Moest ik toch weer terug rollen, want anders kwam ik nergens.

Maar gaandeweg de vakantie ging het steeds beter en kon ik ook vooruit kruipen. Eerst van het kleed af, naar het gras of zand, maar ook in de hotelkamer, ik ben vaak op onderzoek uitgegaan.

Eenmaal thuis gaat het geweldig. De hele kamer kruip ik door, soms zelfs naar papa’s hok, als ze vergeten de keukendeur dicht te doen. En overal kom ik interessante dingen tegen. De krantenbak met vele papiertjes die je kapot kunt scheuren of opeten. Keukenkastjes met handige handvaten. Het televisiekastje, waarin ronde spiegeltjes liggen, met een gat in het midden. De bank waar papa en mama zitten. Prachtig allemaal. Alleen mijn favoriete plek is altijd weer gezeur. Het wijnrek. Ik drink toch niets, ik snap niet waarom ze altijd beginnen te schreeuwen als ik daar aankom. “Euh euh euh euh”, roept mama. Wat betekent dat? “Nee”, zegt papa dan. Wat bedoelt hij?

Maar kruipen is leuk. Ik denk dat ik nog maar even wacht met lopen, ik moet nog zoveel ontdekken in dit huis. En dan heb ik het nog niet eens over de crèche, de huizen van de opa’s en oma’s. Mijn ontdekkingstocht duurt voort.

Advertenties