Tags

, , , ,

Isabel Allende - La suma de los diasIsabel Allende – La suma de los dias (09-039)

Jarenlang was ze een van mijn favoriete schrijfsters. Daarnaast probeer ik elk jaar om minimaal een boek in het Spaans te lezen. Ik heb dus al een aantal van haar boeken gelezen, meestal in het Spaans. Eerder dit jaar zag ik haar in een lang interview op de televisie. Elke minuut dat ik zat te kijken, kreeg ik minder sympathie voor haar. Het leek dat ze alle slechte aspecten van de Amerikaanse samenleving had overgenomen (plastische chirurgie!), maar ook de mindere eigenschappen van de Latinos had behouden. Precies een verkeerde combinatie, in mijn ogen tenminste.

Dit hield me niet tegen om een boek van haar te lezen. Een schrijver en een persoon hoeven namelijk niet precies dezelfde te zijn. Het autobiografische Moab is my washpot zorgde er voor dat ik Stephen Fry een etterbak vond. Maar tegelijkertijd zijn zijn boeken schitterend en is hij weergaloos als hij een televisieprogramma presenteert. Toen ik dus begon te lezen in ‘La suma de los dias’ ging ik op zoek naar de verhalenvertelster Allende, niet naar de schrijfster achter de verhalen.

Helaas bleek in dit boek de scheiding tussen die twee niet te bestaan. Dit is niet een boek. Het is niet eens een verzameling artikelen of korte verhalen. Het zijn wat gedachtespinsels, geschikt voor een weblog op zijn hoogst. Maar dan wel een blog die slecht bezocht wordt en dan nog alleen door familie en drama queens. Wat een ongelofelijke hoeveelheid bagger bij elkaar.

Drie redenen dat ik door ben gegaan met lezen. Ik wilde mijn eigen belofte van een Spaans boek per jaar houden. De hoofdstukken zijn simpel en kort, daardoor snel te lezen. En als laatste was ik nieuwsgierig of het allemaal nog erger kon. Of het kleine beetje respect dat ik nog overhad voor Allende nog aangetast kon worden. Zonder enig probleem lukt haar dat trouwens elk hoofdstuk weer.

Het boek is geschreven als een lange brief aan haar overleden dochter Paula. Het boek met de gelijknamige titel was nog indrukwekkend, nu lijkt het een marketing truc. “Met een gigantisch writers block moet ik toch iets. Ik schrijf gewoon aan Paula wat er in mijn leven gebeurt, wetende dat miljoenen zonder enige twijfel het boek toch wel kopen.”. Ze had gelijk. Het boek is een bestseller, ook ik kocht het boek blindelings. Maar dat betekent niet automatisch dat het een goed boek is.

Ik wil niet eens weten dat je een test bedacht voor een mogelijke vriendin van je net gescheiden zoon. Ik wil niet lezen over alle mensen in je ‘clan’ om dan op de laatste pagina van het boek te lezen dat de clan eigenlijk groter is, maar dat er mensen met gezond verstand waren die weigerden om in dit boek te figureren. Het kan me niet schelen dat alle mensen in je omgeving geweldige mensen zijn, allemaal je beste vrienden, ‘net familie’ en schitterende eigenschappen hebben, terwijl ze in de tussentijd vaker relaties verbreken dan dat ik naar de kapper ga. Dat ze allerlei vreemde ziektes oplopen, zo zeldzaam dat het simpeler lijkt een door Google Earth genegeerd eiland te vinden dan ze allemaal in één familie tegen te komen. Tenslotte lijkt het me dat gezien het aantal therapeuten dat mevrouw Allende verslijt, inclusief astrologen, strijkers en andere alternatievelingen, een huis waarin ze vooral rondloopt in shirts in heel lange mouwen een stuk geschikter voor haar is, dan alles op papier te zetten en de wereld er mee te vermoeien.

Na een lange carrière lijkt het me dat de tijd is gekomen voor Allende om te stoppen met schrijven. Of in ieder geval met het uitgeven van haar werk. Het kan mij niet schelen wat ze doet in dat Californische droomhuis van haar. Ze heeft een aantal prachtige boeken geschreven. De amor y sombra zal altijd een van mijn favorieten blijven, maar nu kan ze beter haar tijd en energie steken in de mensen om haar heen, in haar ‘clan’. De wereld zal haar dankbaar zijn.

Quote: “Tal vez Lori podria asumir la carga de mis tres nietos y lidiar con nuestro extraña familia sin que le hiciese mella, pero al verla en ese estado comprendi que era más vulnerable de lo que parecía a primera vista. Necesitaría un poco de ayuda. (p. 200)

Eigen vertaling (vrij): “Lori kan de taak van het leiding geven aan mijn drie kleinkinderen aan en omgaan met onze vreemde familie lukt ook wel, maar nu ik haar in deze staat zag, begreep ik ook dat ze kwetsbaarder was dan ze op het eerste gezicht leek. Ze heeft een beetje hulp nodig.

Nummer: 09-039
Titel: La suma de los días
Auteur: Isabel Allende
Taal: Spaans
Jaar: 2007
# Bladzijden: 367 (8582)
Categorie: Chicklit
ISBN: 978-84-8346-796-1

Advertenties