Tags

, ,

Tijdens de vakantie zag ik geregeld, vooral in Frankrijk, een filiaal van Caisse D’Epargne, een van de grotere en rijkere sponsoren van het wielerpeloton. Ik begon te filosoferen over de link tussen banken en de wielersport. Want ook de Rabobank en Saxobank behoren tot de betere sponsors op dit moment. En dan is er nog Cofidis, met als ondertitel ‘credit par telephone’. Volgens mij kun je dan nog beter naar Dirk Scheringa gaan, want via de telefoon een lening afsluiten kan volgens mij nooit goed gaan. Credit Agricole is er net mee opgehouden, TVM al een tijdje, maar de financiële wereld zit dik in de sport.

Als leek zou ik zeggen dat er een overeenkomst is. De wielersport is het laatste decennium vaker wel dan niet in opspraak, vooral vanwege allerlei dopingperikelen, al helpt het gesteggel van de internationale wielerbond met diverse wedstrijdorganisatoren ook niet. Sinds het begin van de crisis zijn ook de banken niet meer zo vertrouwenswekkend als vroeger. Sterker nog, voor velen zijn bankiers graaiers die per definitie gewantrouwd moeten worden.

Ik moest terugdenken aan mijn geschiedenisleraar die ooit vertelde dat de God van de handel en de god van de dieven dezelfde was. Is het toeval dat de sport die door velen als extreem oneerlijk wordt gezien, grotendeels in stand wordt gehouden door een branche die wereldwijd vele problemen veroorzaakte? Welke conclusie zouden we daaraan kunnen verbinden? Ik ben er zelf nog niet uit. U?

Advertenties