Tags

, , , ,

Op het vliegveld verbaas ik me vaak over mensen. Een moment dat me elke keer weer verrast is het tijdstip van boarden. Op de boardingkaart staat namelijk een tijdstip dat we bij de gate moeten zijn. Meestal staat er dan een jongedame alleen achter een balie en krijgt ze enkele minuten na voornoemd tijdstip gezelschap van een aantal collegae waarna het boarden kan beginnen.

Nu staan de eerste mensen al in de rij (dat dan weer wel, bij elke willekeurige bushalte buiten het Verenigd Koninkrijk zou het luxe zijn) voordat er wordt omgeroepen dat het boarden begint. Zodra het personeel zich uitbreidt sluiten meerdere zich aan en als er dan wordt omgeroepen dat we gaan boarden sprint menig medereiziger voor een goede plek in de rij.

En daar snap ik dus helemaal niets van. Als je vooraan wil staan bij een concert van U2 of wanneer je weet dat een trein bijna vol is, dan zit er logica in vooraan staan, maar in een vliegtuig weet je al waar je zit. Waarom wil je dan toch per se in de rij staan om een kwartier later de laatste mensen aan boord te zien komen? Bij die laatste groep hoor ik meestal. Ik kan nog even heerlijk mijn hoofdstuk uitlezen, een laatste keer naar de wc en de benen nog wat strekken voor ik straks opgevouwen op rij 25 zit. Naast die mevrouw die al twintig minuten voor mij in de rij stond en die gelijk met mij op de bestemming aankomt. Als mijn koffer eerder van de lopende band komt, heb ik nog wel eens de neiging om wat mensen uit te lachen. Ik doe het niet, hou me in, maar de gedachte is door mijn hoofd gegaan. Dat dan weer wel.

Advertenties