Tags

, , , , ,

Ik moet tot mijn schande toegeven dat ik nog nooit op Lowlands ben geweest. Meestal was het nog vakantie, maar soms viel het in het ene weekend per jaar dat we op 3 dagen 4 verjaardagen hebben. En dat terwijl het juist een festival voor mij zou zijn. Van alles door elkaar, vele verschillende bands, maar ook theater, politiek en literatuur.

Gelukkig is er via televisie en de website 3voor12 steeds meer te volgen voor de thuisblijver zoals ik. Buiten veel goede muziek vielen me drie dingen op.

1. Faith no more. Ooit een van mijn favoriete bands. Ik kan me de verjaardag nog herinneren dat ik twee LP’s kreeg van vrienden. Epic is nog altijd een van de beste bombastische nummers dat ik ken. Nu zag ik een parodie op wat ik nog kende. Een band van oude lullen op een sixties-festival die als houten klazen op het podium stonden en een zanger die zich uitslooft tot en met maar niet meer echt goed kan zingen. In het publiek op de eerste rijen was niemand onder de 35 te vinden. De eerste paar rijen stonden verbaasd te kijken naar Mike Patton. Daar achter stonden de hardcore fans te pogoën alsof ze weer in 1991 leefden en achterin de rest van het publiek zich afvragend hoe deze band vroeger ooit groot was geworden. En ondanks dat: Epic blijft een geweldig nummer!

2. De regisseur van het concert van Kyteman heeft een paar dozijn epileptische aanvallen veroorzaakt her en der in Nederland. De beste Nederlandse live-act van dit moment is niet te vangen door camera’s. De energie die op dat podium geproduceerd wordt slaat dood tegen het beeldscherm. Daar moet je gewoon bij zijn geweest. Het plezier dat de tientallen muzikanten uitstralen moet je van dichtbij zien. Deze regisseur had het niet helemaal begrepen. De goede man (vrouw?) dacht door om de anderhalve seconde te schakelen een beetje van het spektakel te kunnen vangen. Onmogelijk natuurlijk, erger nog, het werd daardoor irritant om te kijken. Gelukkig is de muziek zo goed, dat luisteren alleen genoeg is.

De uitdaging is natuurlijk om voor het eind van het jaar een goede DVD op te nemen. Ik begreep dat Kyteman van plan is nog een paar keer op te treden, ik geloof in december in de HMH voor het laatst. Wat we op televisie niet zagen was deze sessie. Gelukkig dus wel online. Ook zonder pet is Collin een geweldige muzikale held.

3. Een groot succes: Karaoke voor de massa. Lowlands zingt live.

http://www.nederlandzingtmee.nl staat er op een spandoek. Je geeft een man of dertig een wit shirt, zet ze op een podium, laat twee voormalige Lama’s het publiek bespelen. Duizenden bij het podium zingen mee. Kies populaire nummers, soms volks, soms goed. Zonder uitzondering nummers die het publiek kent. Ik verbaasde me dat het zo’n geweldige sfeer opleverde. Maar ook verbaasde ik mezelf. Ik zapte niet weg. Later van de harde schijf: ik spoelde niet door. Jacksons, Kinderen voor Kinderen, Nirvana, Kiss, Oasis, Abba, Rage against the Machine, Zangeres zonder naam, Anouk, veel meer bekende hits: ze komen allemaal voorbij.

Ook een uur meezingen? De teksten staan er zelfs bij: 3voor12.tv

Lowlands 2009, het moet erg mooi zijn geweest als je er bij bent geweest. En dan heb ik het nog niet eens over the Prodigy, Herman Brusselmans, Arctic Monkeys, Roosbeef, Nico Dijkshoorn, Moke en en en…