Tags

, ,

Nu het weer weer beter wordt, zie ik ze elke dag weerzitten, aan de rand van het Twentekanaal. Vissers. En als er iets is wat ik helemaal niet begrijp, ook niet wil begrijpen, is het wel vissen. Waarom gaat een mens die alle verstandelijke vermogens heeft toch vrijwillig uren lang naar een dobber zitten staren?

Hoe slecht moet je huwelijk zijn dat je liever te maken hebt met een karper dan met je vrouw? Hoe beroerd is je werk dat de enige manier om je te ontspannen is om aan de waterkant in een klapstoeltje te gaan zitten?

Ik wil het niet eens hebben over het feit of vissen wel of geen pijn voelen. Ik geloof best dat iemand een natuurliefhebber is. En ik geloof ook best dat vissen als hobby voor velen altijd nog beter is dan scheiden. Maar er bestaat toch nog vast wel een hobby die minder absurd is.

Heeft u wel eens gekeken naar zo’n miniem tentje aan de waterkant? En daar slapen dan zonder problemen twee kerels in, die als je het woord homo laat vallen je met alle plezier naar een andere wereld werken. Bij de visboer op de hoek kun je goedkoper en eenvoudiger een visje krijgen om mee te nemen naar huis.

Ik zie geen enkele reden om aan de waterkant te gaan zitten. Er is echter één ding dat ik nog onbegrijpelijker vind dat vissen. Dat is de vrouw van de visser die naast haar man gaat zitten met een boek in hetzelfde tuinstoeltje.

Advertenties