Tags

, , ,

Dat op de rug liggen heb ik nu wel een keer gezien. Je ziet alles toch heel vreemd. Ook al hangen ze van alles boven box en bed, uiteindelijk kan het niet de bedoeling zijn de wereld zo te bekijken. Dus ben ik op zoek gegaan naar een andere uitkijk op mijn omgeving.

Ik heb het gevonden. Omdraaien, gewoon rollen en dan lig je ineens op je buik. En dat is leuk. Dan zie je alles toch weer anders. Het rollen is op zich niet zo moeilijk. In het begin was het wel lastig, vooral die ene arm waar je dan op ligt, blijft een probleem. Maar toen ik het eenmaal doorhad, draaide ik me constant om.

Alleen heeft het rollen een groot nadeel: als ik eenmaal op mijn buik lig, dan kan ik niet meer terugdraaien. Dus dan schreeuw ik maar even zodat papa en mama weten dat ik terug naar mijn rug wil. Gelukkig kan ik heel veel lawaai maken, dus die komen meestal snel. Dat is best een leuk spel, want voordat papa weer op de bank zit (of achter de computer) lig ik al weer op mijn buik.

Mama en papa draaien me ondertussen niet meer gewoon om. Ze pakken altijd mijn ene arm en rollen me dan pas terug. “Zo moet dat”, zeggen ze er dan bij. Alsof ik dat dan meteen kan. Zo simpel is dat niet hoor, ik vind een kant op rollen al heel wat.

Het leuke is ook dat je overal kunt rollen waar je neergelegd wordt. Op het kleed, in de box, bij opa en oma (die zijn bang dat ik op de vloerbedekking kom, hebben die geen stofzuiger soms? Opa ligt soms de hele tijd naast me op de grond. Vreemd hoor, hij kan toch gewoon lopen?) maar ook in bed. Dus als ik na een lange nacht ’s ochtends wakker ben, dan ga ik op excursie over mijn matras. Tegen de tijd dat papa of mama mij dan gevonden heeft, lig ik al op mijn buik aan de andere kant van het bed. Zo zie je nog eens wat van de wereld. Volgens mij is die een stuk groter dan ik tot nog toe doorhad. Ik moet maar snel leren lopen, dan kun je nog veel meer zien.

Advertenties