Tags

, , , , , ,

Gisteren stond ik voor het huis te praten met een vriend, toen we twee jonge jongens, in een net pak, langs de deuren zagen komen. Tegen de tijd dat ze bij ons kwamen, ben ik naar binnen gevlucht. Ik was aan het koken. “Praat maar met de directrice”, was een geweldig excuus om me niet te hoeven verdiepen in hun verhaal. Haar welkom “wat komen jullie ons aansmeren?” was al niet al te hoopgevend.

Even later zat er toch een van de heren bij ons aan tafel, samen met de energieafrekening van het afgelopen jaar. In het kort komt het er op neer dat de Nuon ons vanaf nu de energie gaat leveren, we krijgen liefst 20% korting. Volgens de, in mijn ogen betrouwbare, geflipte student die die als tijdelijk baantje doet, kon de Cogas daar nooit mee concurreren. Andersom mag de Cogas in Nuon gebied een vergelijkbare korting geven om nieuwe klanten te werven.

Het lijkt me niet dat de jongeman hier een lulverhaal aan het ophangen was, wel dat we ergens in dit land een ontzettende fout hebben gemaakt. Het gas moet vanuit Slochteren naar mijn keuken. Of dat nu de Nuon of de Cogas doet of dat Natascha Froger het persoonlijk in plastic tasjes komt langs brengen, maakt me geen ene moer uit. Het gasfornuis moet het doen.

Waarom hebben we ooit besloten dat concurrentie op deze markt gunstig is? Er zijn volgens mij een aantal zaken die je juist niet aan de markt moet overlaten. Dingen van algemeen nut lijkt mij de beste samenvatting daarvan. Dingen waarvoor de overheid moet zorgen dus. Openbaar vervoer, onderwijs, zorg, zo maar een paar andere dingen die geregeld moeten worden zonder dat de markt zich er mee bemoeit. In dit specifieke geval kennen we het voorbeeld van California waar marktwerking ervoor zorgde dat tijdens een hete zomer ineens de stroom op was.

Mijn handtekening stond uiteindelijk wel onder het contract, ik ben ook geen dief van mijn eigen portemonnee, de vriendelijke jongeman gaat in september gewoon weer studeren en ik blijf achter met het gevoel dat het gas alleen maar duurder kan worden van concurrentie. Wie betaalt de jongeman en zijn pak? Wie betaalt de sponsorgelden van Nuon (“We sponsoren het Nederlands elftal”, zei hij trots)? Natasja Froger zal ook wel niet voor een onkostenvergoeding meewerken aan de reclame. Uiteindelijk betaal ik dat, door een te hoge prijs. Ik wil gewoon een overheid die mij gas levert, daarvoor een rekening stuurt en die betaal ik met alle plezier. Mag je er ook nog eens BTW bovenop gooien, waar weer andere nuttige dingen van gedaan kunnen worden. Maar kom niet meer aan mijn deur, bel me niet onder het eten op of val me op andere manieren lastig.