Tags

, , ,

Vanochtend liep ik opgewekt richting station. Ik ga niet zo vaak meer met de trein, maar het blijft mijn favoriete vervoermiddel. Het was nog heerlijk fris, ochtendkou, maar tegelijkertijd al heerlijk zonnig, echt het begin van een prachtige dag.

De schok kwam toen ik een kaartje uit de automaat haalde. Net daarvoor liet de NS al merken van slag te zijn. Over het perron klonk de mededeling dat de kaartjesautomaat niet werkte en dat we ons naar het loket moesten begeven. Voor me haalden twee andere reizigers zonder problemen een kaartje, terwijl het loket hier al anderhalf decennium dicht zit. Ik kon geen kortingkaartje kopen en zag toen het bedrag dat ik betaald had voor een retourtje werk: 9,60 euri. Ik keek nog eens, maar het stond er echt.

Dat zijn meer dan twintig ouderwetse guldens, dacht ik. Half mijn leven geleden, toen ik nog regelmatig met de trein reisde, net voor de invoering van de OV-kaart, kon ik daarvoor dwars door het land reizen. Nu dus alleen maar op en neer naar het werk. Op het perron wachtend berekende ik wat mij deze rit met de auto zou kosten. Ik kwam aan 3,60 euro uit voor benzine. Dus de trein is meer dan 160% duurder dan de auto. Niet echt promotie voor het openbaar vervoer. Relativerend ging ik rekenen met mijn kilometervergoeding voor dienstreizen. Zelfs dan is de trein 30% duurder en dan heb ik de afschrijving, verzekering en belasting al doorbelast.

Even later in de trein zat ik echter met mijn boek op mijn dooie gemak te genieten van de rustige reis. Ik lees wat minder tegenwoordig, dus bedacht ik me, eigenlijk koop ik gewoon wat leesminuten. Vanmiddag op de terugreis wat meer, omdat de trein minder goed aansloot. Ik ben lekker opgeschoten in een mooi boek van Dimitri Verhulst. Ook wat waard. Om precies te zijn ruim 16 cent per bladzijde.

Advertenties