Tags

, ,

Soms is het wel eens vervelend als je zo jong bent. Dan kan je nog niet zo veel. Papa maakt vaak het zelfde flauwe grapje. “Het begint met een D. Dös of driet’n.” Eigenlijk heeft hij wel een beetje gelijk. Maar buiten drinken, uit borst of fles (maakt me niets uit, allebei lekker) en luiers vullen (al past het niet altijd en zit er wel eens poep buiten de luier), huilen en om me heen kijken (doe ik graag), kan ik nog een ding heel goed: slapen.

Ik durf wel te beweren dat slapen een van mijn belangrijkste bezigheden is. Soms moet ik kiezen. Dan ben ik aan het drinken, maar wil ik eigenlijk liever slapen. Val ik gewoon halverwege in slaap. Dat is wel grappig, want mama en papa kijken dan altijd heel moeilijk of ik nog aan het drinken ben, terwijl ik al minuten lang in diepe rust ben.

Het mooie is dat wanneer ik wakker ben, ik maar even hoef te huilen of ik word weer opgehaald. Meestal krijg ik dan weer wat te drinken, verwisselen ze mijn luier en soms krijg ik dan nog een beetje extra te drinken. Ik merk overigens wel dat papa en mama ’s nachts niet zo blij zijn wanneer ik wakker wordt. Vaak is dat rond een uur of vier. Maar ja, dan hadden ze me maar wat meer drinken moeten geven voor ze me weer in mijn bedje brachten. Laatst heb ik een keer een hele nacht geslapen. Ik werd pas om zeven uur wakker. Je had papa en mama moeten horen, vol complimenten waren ze. Ze knuffelden me, gaven me kusjes en waren heel vrolijk. Misschien moet ik dat maar eens wat vaker doen, als ik ze zo tevreden kan houden, is toch maar een kleine moeite? Maar dan wil ik natuurlijk wel dat ze ervoor zorgen dat ik voor het slapen gaan flink wat heb gedronken. Voor wat hoort wat.

Advertenties