Tags

, ,

Ik ben niet zo’n autofanaat. Ik kocht het ding waar ik nu in rij bijna vijf jaar geleden, er stond al meer dan 40.000 kilometer op de klok (ik ken de vaktaal). Dik een jaar later zag ik ineens de 55.555 voorbijkomen. En omdat ik toen net een digitale camera had, leek het me wel een leuk idee om de teller met allemaal zesjes voorbij te laten komen. Dus 11.000 kilometer verder zat ik met de camera op schoot en maakte de foto. En natuurlijk zag ik ook meteen wat er fout was. De dagteller had ook aangepast moeten zijn.

Wat rekenwerk later en weer 9.000 kilometer verder begon ik me voor te bereiden op alle zevens. En dan ook die van de dagteller. Ik zette dat ding op het juiste moment op nul en kon me al verheugen op de bijbehorende foto. Het lukte niet. Op mijn LiveJournal zijn de foto’s en het verhaal nog terug te vinden. Een frustrerende ervaring.

Alle achten sloeg ik toen dus ook maar over. Maar eenmaal ruim boven de negentigduizend beland, begon het toch weer te jeuken. Negen negens, wel een erg unieke foto. Nog beter dan die negen zevens die niet lukten. Die vijf zessen die eigenlijk nergens op sloegen. Negen negens, dat is pas werkelijk de ultieme foto. Dus net geen duizend kilometer voordien de dagteller op nul gezet, het was nog steeds allemaal mogelijk.

Het werd er niet eenvoudiger op toen ik begon te rekenen in de kerstvakantie. Als mijn kind iets later dan gepland zou komen, dan was het goed mogelijk dat op weg naar het ziekenhuis de negen negens zouden verschijnen. Hoe leg ik iemand uit die net een wee zit weg te puffen dat ze toch even een mooie foto voor mijn blog moet maken, terwijl ik zelf 120 rij, waar 80 is toegestaan? En bij die snelheid is het juiste moment maar erg kort aanwezig, een seconde of drie. Een voordeel was er zeker. De camera heb ik dan zeker bij de hand.

Suus kwam gelukkig op tijd en toen ik haar samen met haar moeder ging ophalen, op weg naar het ziekenhuis, heb ik stiekem een heel klein beetje omgereden. Bij een stoplicht nog snel even een probeersel en dan door. En terwijl ik een parkeerplek zocht (niet eenvoudig: Tubantia, deze maand), was het moment, waar ik al vijftigduizend kilometer op wachtte daar: Negen negens.

Photobucket

Tevreden reed ik een uurtje later met de twee dames naar huis. Dat mijn tevredenheid meerdere oorzaken had, wisten zij natuurlijk niet.

Advertenties