Tags

, , , ,

In 1987 kwam het album Bring the family van John Hiatt uit. Prachtig album, geweldige nummers, een ontdekking van jewelste voor de puber die ik toen was. Thuis hadden we nog geen videorecorder, maar als ik op zondagavond aan het babysitten was, kon ik daar wel gebruik maken van het apparaat. Ik nam een documentaire op over Hiatt, op dat moment vooral populair in Nederland, maar in zijn eigen VS nauwelijks bekend. Mooie oude beelden, leuke achtergrondinformatie, schitterende sfeerbeelden, live nummers, er zat heel veel in.

Mijn eerste videoband keek ik regelmatig, nadat we zelf ook een videorecorder kregen. Het concert van The Nits. Joe Jackson live, maar vooral die documentaire over Hiatt. Beelden vanuit Nashville, een fabriek voor singer-songwriters, maar vooral bekend vanwege Country and Western muziek.

Op dat moment niet, nu nog niet, mijn genre. Voor mij geen Kenny Rogers, Dolly Parton of Hank Williams. Twintig jaar later breng ik daar toch wel even wat nuance in aan. Johnny Cash en vooral Guy Clark hebben me wel weten te raken. Clark in die documentaire over Hiatt, met zijn bekendste nummer ‘Desperados waiting for a train’. Ene Jerry Jeff Walker had er in 1973 een hit mee. Clark zelf heeft het nummer geschreven maar pas later zelf opgenomen. Het album ‘Old No1’ kwam uit in 1975, ik kocht het twintig jaar later. Blindelings, toen ik het eindelijk tegenkwam in Amsterdam, na jaren her en der vergeefs gezocht te hebben. Op basis van dat ene nummer, waar ik een fragment uit had gehoord. Het album bleek een parel in mijn collectie. Vooral dat prachtige nummer over de vriendschap van de jonge jongen en een oude man kan ik niet vaak genoeg horen.

En ik ben niet de enige. 9 andere artiesten staan op een lijstje van artiesten die het nummer coverden. Ook op YouTube zie je dat het nummer velen inspireert. Clark blijkt een geweldige schrijver, waar vele groten van deze aarde van profiteerden, John Denver, Johnny Cash en The Everly Brothers om er maar een paar te noemen.

Dus luister ik keer op keer naar dit nummer en ben ik blij met live versies die op YouTube staan. Dankzij de aankondiging weet ik nu dat het nummer gaat over de vriend van zijn oma. Niet zijn eigen opa, maar wel iemand die die rol had. Op deze manier is zelfs Country dragelijk. Prachtig breekbare stem, zonder enige pathetiek, terwijl dat met dit verhaal zeker had gekund.

I played the Red River Valley
He’d sit in the kitchen and cry
Run his fingers through seventy years of livin’
And wonder, “Lord, why has every well I’ve drilled gone dry?”

We were friends, me and this old man
We’s like desperados waitin’ for a train
Desperados waitin’ for a train

He’s a drifter, a driller of oil wells
He’s an old school man of the world
He taught me how to drive his car when he was too drunk to
And he’d wink and give me money for the girls
And our lives was like, some old Western movie
Like desperados waitin’ for a train
Like desperados waitin’ for a train

From the time that I could walk he’d take me with him
To a bar called the Green Frog Cafe
There was old men with beer guts and dominos
Lying ‘bout their lives while they played
I was just a kid, they all called me “Sidekick”
Just like desperados waitin’ for a train
Like desperados waitin’ for a train

One day I looked up and he’s pushin’ eighty
He’s got brown tobacco stains all down his chin
Well to me he was a hero of this country
So why’s he all dressed up like them old men
Drinkin’ beer and playin’ Moon and Forty-two
Jus’ like desperados waitin’ for a train
Like a desperado waitin’ for a train

The day ‘fore he died I went to see him
I was grown and he was almost gone.
So we just closed our eyes and dreamed us up a kitchen
And sang another verse to that old song
(spoken) Come on, Jack, that son-of-a-bitch is comin’

We’re desperados waitin’ for a train
Was like desperados waitin’ for a train

32 songs. Met dank aan Nick Hornby. Een serie over liedjes die mijn leven op de een of andere manier raakten.