Tags

, , , ,

Kerstnummers zijn per definitie waardeloos. John Lennon deed een goede poging met War is over (if you want it). De politieke boodschap klinkt decennia later nog steeds door (en dan beweert Paul McCartney dat hij en niet Lennon de politieke Beatle was…).

Maar meestal is het bagger zoals Wham, Celione Dion en Mariah Carey. Gelukkig was er bijna een kwart eeuw geleden de Amsterdamse band Claw boys claw. Een stotterende zanger, Peter te Bos, die pas als hij zong in zijn element was, rockmuziek met een vleugje humor, eigenlijk iets meer sarcasme.

In 13 jaar tijd goed voor vele ruige albums en ontelbare concerten in de kleinere zalen van het land. Onverwachte covers werden afgewisseld met ruige gitaarrock, tussendoor een onverwachte gevoelige ballad, het was in ieder geval nooit voorspelbaar.

In 1986 kwamen zij ineens met een kerstsingle. Een welkome afwisseling na Do They Know it’s Christmas en Last Christmas. Eindelijk geen nummer waarin het positivisme overheerst, eindelijk iemand die eerlijk vertelt zoals velen kerst op dat moment voelden. Ook al was ik in die tijd meer fan van andere Amsterdamse bands zoals Fatal Flowers en Tröckener Kecks, maar dit nummer stond als een huis.

Twee jaar later ging ik studeren in Leeuwarden. In het voor die tijd revolutionaire onderwijssysteem PGO was ik een keer per zes weken notulist, de keer erop voorzitter. Een soort vergadering dus, van studenten die samen een probleem aanpakken, terwijl de docent, tutor in dit geval, zoveel mogelijk op de achtergrond bleef. Ik was de laatste voorzitter voor de kerstvakantie en besloot het eens iets anders aan te pakken. Met behulp van mijn cassettedek en de pauzetoets deed ik mijn best de gehele tekst van Blue Bells op papier te krijgen. Op een ouderwetse typmachine (de lessen WordPerfect 4.2 volgden pas een jaar later) werkte ik de tekst uit. Niet eenvoudig met slechts middelbareschoolengels. Wat deden die Harrow Angels nou? Hark? En wat was er aan de hand met die boom (tree has flain)?

Aan het eind van de bijeenkomst sloot ik niet af, maar pakte de teksten uit mijn tas, deelde ze uit en zag de verbaasde gezichten. Die verbazing steeg toen ik een kleine portable cassetterecorder uit de tas toverde en het stopcontact zocht. Terwijl ik op ‘play’ drukte, voegde ik er nog even aan toe dat ik van iedereen verwachtte dat ze mee zouden zingen.

Zelf had ik natuurlijk geoefend. Niet dat ik kan zingen, maar dat maakte ook niet veel uit. De tutor keek licht geamuseerd naar de groep, die niet goed wist wat ze aanmoesten met mijn initiatief. De toekomstige managers van het land (wat velen ondertussen hebben waargemaakt) wisten zich geen raad met de situatie. Ondertussen trakteerde ik op kerstkransjes (van de Aldi) en sloot de sessie iets later dus vrolijk af. Twee jaar later herhaalde ik de procedure toen ik toevallig weer de laatste PGO-sessie voor de kerst voorzitter was.

Acht kindertjes (Karen, Vivienne, Susanne, Moniek, Don, Pepijn, Ester, Bobbie) als achtergrondkoor, het nummer klinkt eigenlijk toch als een kerstklassieker. Maar waarom heet het nummer Blue Bells? Zou het stiekem een verwijzing kunnen zijn naar Blue balls? Of is Peter te Bos echt zo onschuldig als hij soms pretendeert te zijn?

Ook in 1987 bracht de band het nummer opnieuw uit. Een hit werd het niet. Een cult hitje wel. Twintig jaar later staat het nummer ineens op YouTube. Ik wist niet eens dat er een clip van bestond. En omdat het filmpje een succes was en de band na een decennium pauze sinds vorig jaar weer toert, is er ook een nieuwe clip van de band op YouTube verschenen, vorige week pas. Nog altijd, meer dan twintig jaar later, is dit mijn favoriete kerstnummer. Alleen jammer dat ik het niet gekocht heb destijds. De B-kant, hun cover van Jingle Bells had ik graag willen horen…

The Christmas tree is flashing in the hall
Mistletoe hangs from the wall
The tinsel of the tree is everywhere
In my socks, in my hair

My sweetheart ran away with a ginger wine
I think I’ll go to bed at half past nine
There is no one to pull the other end
Of the crackers auntie Mable send

(we wish you a Merry Christmas)
Hark the harrow angels sing

Carol singers singing out of tune
I wish I was on holiday in June
The kango’s have said, the tree have flain (still not sure about this line…)
Blooming Christmas is here again

(we wish you a Merry Christmas)
Hark the harrow angels sing
And the bells of glory ring
I wish I wasn’t here at all

“Hello, yellow, grey and purple people
Rudolph is here again
To put a candle on top of your head
Grab your neighbours hand
And keep the flame alive in the storm

Don’t eat all the cake by yourself!”

Hark the harrow angels sing
And the bells of glory ring
I wish they never saw the light
And I am singing….

We wish you a merry Christmas…

32 songs. Met dank aan Nick Hornby. Een serie over liedjes die mijn leven op de een of andere manier raakten.

Advertenties