Tags

, , , ,

 

In twee bussen moeten we van de terminal naar het vliegtuig. Ik blijf nog even lezen, het vliegtuig vertrekt toch niet zonder ons. Als een na laatste stap ik in de bus die er wacht. Maar we rijden niet weg. Sterker nog, na een minuut of vijf moeten we weer uitstappen. De andere bus keert even later ook terug. Terug de terminal in en een half uur wachten voor we een nieuwe poging doen om alsnog te vertrekken.

Eenmaal in het vliegtuig krijgen we een uitgebreide uitleg. Toen het vliegtuig werd schoongemaakt vond men een natte plek onder een van de stoelen. Nadere inspectie bracht de aard van het goedje niet naar voren. De oplossing was simpel. Wegsnijden.

Ik moest even lachen toen ik het hoorde, maar de uitleg was bloedserieus. Omdat niet duidelijk was welk vocht de vlek veroorzaakte, werd een stanleymes gezocht. Volgens mij niet altijd voorhanden op Schiphol. Men sneed vervolgens het hele stuk uit het tapijt en heeft het vervangen. Blijkbaar ligt er dus altijd een stuk vliegtuigvloerbedekking kant en klaar ergens in een hangar. Daar een vergelijkbaar groot stuk uitsnijden. Tube secondenlijm er bij en het probleem is opgelost.

De strijd tegen terrorisme heeft vreemde consequenties. Blijkbaar moet je als piloot of stewardess ook vloerbedekking kunnen leggen. Goede kennis van vreemde vloeistoffen is ook nooit weg. Volgens mij heeft paranoia de wereld overgenomen.

Met bijna een uur vertraging vliegen we alsnog weg.

Advertenties