Tags

, , , , , , , , ,

Goal, Maart 2004

GELSENKIRCHEN, 29 april 1998

Photobucket

Samen met Anke en Yasmine loop ik ’s middags al even door de stad. Voetbalsupporters kijken zegt ze tegen haar kind. De stad is eerder groen van de politie dan blauw van de supporters. Blijkbaar hebben ze hier in Gelsenkirchen nogal angst dat het uit de hand zal lopen. Alarmstufe 1. Er staat ook nogal wat op het spel. Schalke moet winnen om Uefa-cup voetbal te halen, de bezoekers uit Köln moeten winnen omdat ze niet willen degraderen.

’s Avonds gaat ook Peter mee. Hij is de man van een vriendin van haar en jaarkaarthouder. Met zijn drieën in de tram, gratis als je een kaartje voor de wedstrijd hebt. We zijn net voor het station ingestapt en kunnen dus nog zitten. De tram wordt steeds voller en enige opwinding ontstaat als de bus met Köln supporters op de weg naast ons voorbij rijdt. Op het perron bij het Volksparkstadion worden we tegengehouden, omdat bovenaan de trap de Köln supporters langs komen lopen. We volgen gewoon de andere supporters over de rails en over de weg, zo komen we ook bij het stadion. We zijn nog net voor de grote groep bezoekers.Waarom de supporters de bezoekers afschermt is niet helemaal duidelijk.Tenslotte lopen diezelfde fans als makke schaapjes achter de politie aan,gedraagt de Schalke-aanhang zich goed en lijkt de situatie verre van gevaarlijk.

Wij staan in vak 7 van de Südkurve, naast het Köln-vak. Het Volksparkstadion heeft een goede naam, maar is te oud voor de Europese topclub, die Schalke wil worden. Zo’n verschrikkelijke sintelbaan, vele stavakken en nog niet de helft overdekt. Schalke wil dus een nieuw stadion. Dus moet Europees voetbal gehaald worden. Extra druk dus vandaag, omdat de laatste weken niet al te veel punten behaald zijn.

2 spelers zijn ideaal voor de supporters. Yves Eigenrauch, een simpele verdediger, heeft een soort cultstatus bereikt, nadat hij in de Uefa-cup Ronaldo uitschakelde. Sindsdien schrijft de pers hem het Duitse elftal in en schreeuwen de supporters elke keer als hij aan de bal is een langgerekt ‘Yyyyyyyves’ door het stadion. Zijn naam wordt op het scorebord zelfs met 4 y’s gespeld. De andere speler is Rene Eykelkamp. Je kunt zo heerlijk op hem kankeren. Enigszins begrijpelijk, zijn vreemde motoriek, hij scoort bijna nooit,maar heeft wel veel balverlies. Maar iedereen ziet dat Eykelkamp het niet eenvoudig heeft. Zo’n hijgende verdediger in zijn nek, maar vooral aan zijn shirt. Een team dat hem de bal wel toespeelt, maar daarna stil blijft wachten op zijn actie, in plaats van vrij te lopen zodat hij de bal kwijt kan. Dat hij kan voetballen, is zelfs voor zijn tegenstanders duidelijk.

In de rust mogen enkele supporters een poging doen om vanaf de middenstip de bal in het doel te schieten. De Keulse supporters passen zich aan aan het niveau van hun team. Niet een van hen krijgt de bal ook maar binnen het strafschopgebied. De eerste blauw geklede supporter slaagt daar wel in, maar of zijn bal nu voor, op of achter de doellijn blijft liggen is van onze kant niet zichtbaar. Blijkbaar voor henzelf ook niet, want het hele circus verplaatst zich naar het doel. De organisator, die bij de kleedkamers de spelers naar buiten ziet komen, besluit tot doelpunt, waarop de Schalke-fans op het veld een klein feestje bouwen.

De tweede helft is net zo slecht als de eerste. Na de wissel van Eykelkamp is er niets meer om te zeuren, behalve dan over het laffe en waardeloze spel van de thuisclub, zonder zijn vedette Thon compleet stuurloos. De gasten stellen nog minder voor, maar knokken tenminste, tenslotte wil men niet degraderen.

Pas het laatste kwartier wordt het leuk. De Kölsche spelers hebben door dat ze net zo goed zijn als de thuisclub. Ze krijgen ook kansen. Bij een van deze kansen slaat een Schalke speler de bal over het doel. Niet te zien voor driekwart van de toeschouwers en ook de scheidsrechter heeft het niet door. De roodwitte supporters net achter dat doel wel. 80 minuten zaten ze apathisch te kijken hoe hun team op tweede liganiveau speelt, maar nu ineens stormen ze allemaal naar het hek, om de scheidsrechter te vertellen wat ze van hem denken. De speler zelf vertelt de scheidsrechter dat hij de bal over kopte. Ver in blessuretijd scoort Schalke toch. Zo’n lullig rollertje dat tergend langzaam naar het doel rolt en via de paal over de lijn verdwijnt, het net niet bereikt. Keeper op het verkeerde been en drie punten onverdiend naar de blauwwitten die de kans op Europees voetbal behouden. Voor de traditionsverein uit de Domstad komt degradatie nu wel erg dicht bij.

Na de tijd staat nog wel overal politie, maar lopen de toeschouwers door elkaar huiswaarts. Sommige Kölner worden getroost door Schalke fans, slechts een enkeling laat het leedvermaak prevaleren en jent de roodwitten met een liedje over Unterhaching en Cottbus, waar zij volgend jaar wel eens naar toe zouden moeten kunnen gaan. Wij brengen nog even een bezoekje aan een kneipe, waar de Duitse uitbater een Mexicaans tintje aan gaf door het bier Cerveza te noemen. Waarom hij dan de televisie op voetbal zet en aan de andere kant enkele Jazzmuziek laat spelen is mij niet duidelijk. Het publiek is dan ook van verschillend pluimage. Wij zien de omstreden handsbal nu ook op tv. Pas in de tweede herhaling zie ik dat het inderdaad hands was. Die drie punten blijven natuurlijk wel in Gelsenkirchen.

Photobucket

Advertenties