Tags

, , , ,

Goal, Januari 2004

Weet iemand waar de kopgalgen gebleven zijn? Op de Horst hadden we ze al, daarna hebben ze, aan de Mossendamseweg, nog tijden gestaan tussen het bovenste veld en de oefenhoek.

Voor degenen die niet weten wat een kopgalg is, een korte uitleg. Een lantaarnpaalachtige mast die inderdaad wel veel weg had van een galg, maar waar in plaats van een strop plaats was voor een voetbal aan een touwtje. De bedoeling was natuurlijk om spelers de gelegenheid te geven hun koptechniek te verbeteren.

Was het een typisch product van de jaren zeventig soms? Feit is wel dat de galg bekendheid kreeg na het ontstaan van het totaalvoetbal. De erg Nederlandse stijl van voetballen, waarin verdedigers moesten kunnen aanvallen en aanvallers leerden om mee te verdedigen. Voordien was het voetbal een stuk minder beweeglijk en hoefden eigenlijk alleen de centrumspits en de stopperspil een bal te koppen.

Ik kan me zelf eigenlijk maar 1 training herinneren dat dekopgalg gebruikt werd. De toekomstige trainer van MVV was mijn leider in D en C, het zal in 1 van die seizoenen zijn geweest. Volgens mij stonden er 2, liepen we van de een naar de ander, kopten tegen de hangende bal aan en liepen weer verder. Het apparaat was natuurlijk vrij beperkt in zijn mogelijkheden. De bal hing er en de speler kopt de bal. Dat kun je dan met een stilhangende bal doen of met de bal in beweging.

Het beste was natuurlijk wel dat de trainer of leider het touw in zijn handen hield. Eenmaal in handen van de spelers kon je er vergif op innemen dat het serieuze gedeelte van de training achter de rug was. De aankomende speler kon springen wat hij wilde, daarna een schitterende kopbeweging in de lucht maken, de bal hing altijd net iets hoger dan de speler springen kon. Dit tot grote hilariteit van de andere spelers die dit geintje natuurlijk al lang zagen aankomen.

En toch zou het kunnen zijn dat het nut heeft om zo nu en dan eens specifiek te trainen op koppen. In mijn tijd in het eerste kan ik me niet al te veel gewonnen kopduels herinneren. Slechts 1 keer in een oefenwedstrijd scoorde ik met de kop, Witkampers uit, medespelers beweren nog steeds dat ik per ongeluk op het juiste moment voorover viel. Maar ik was niet eens een uitzondering. De laatste jaren winnen we geen kopduels, maken we geen kopgoals en krijgen we wel kopgoals tegen. Zou er dan toch een verband liggen tussen het verdwijnen van de kopgalg en en de statistieken?

Een club die in een paar jaar tijd een nieuwe bestuurskamer bouwt, de mooiste tribune van Twente neerzet en nu weer een nieuwe entree en een verbouwde kantine in de planning heeft zitten, moet toch ook in staat worden geacht om 2 nieuwe galgen neer te zetten. Laten we ze stiekem gebruiken en de tegenstanders ineens verrassen met onze kopkracht.

Advertenties