Tags

,

Ook ik ben geen heilig boontje. Ik rij wel eens te hard. Mijn nieuw persoonlijk record staat op twee bekeuringen in twee uur. Maar ik erger me steeds vaker aan medeweggebruikers die asociaal gedrag vertonen en daar mee wegkomen. U kent het allemaal. Slingerend rijden omdat je geen hands free hebt. Inhalen waar het echt niet kan. Parkeren waar velen er last van hebben. Tijd voor actie. De rijdende rechter begint daarmee, rapporteert over asociale weggebruikers en bedenkt een alternatieve straf. Een officiële straf zal er wel niet inzitten.

Photobucket - Video and Image Hosting

Datum: 12-02-2008
Tijd: 8.43 uur
Plaats: Almelo, Wierdensestraat
Dader: Donkergroene Daihatsu Cuore (GR-HN-97)
Situatie:
Het gebeurt niet zo vaak meer in Nederland, maar zo nu en dan ’s winters kennen we het fenomeen nachtvorst. Leuk voor schaatsers, minder leuk voor automobilisten. Die moeten dan namelijk krabben. En automobilisten hebben een hekel aan inspanning, anders gingen ze wel met de fiets of lopend.

Ook is bekend dat er regelmatig ongelukken gebeuren vanwege slecht zicht. Vooral vrachtwagens hebben problemen met de dode hoek. Combineer deze twee feiten en je weet dat je als automobilist een verantwoordelijkheid hebt om een goed zicht te creëren.

De bestuurder van de Daihatsu (of bestuurster, dat was niet te zien) is het blijkbaar niet eens met die stelling. In de voorruit is een opening gekrabd ter grootte van twee visitekaartjes, in de achterruit zit een opening van vergelijkbare omvang.

Oftewel, terwijl je langs minstens twee scholen rijdt (kan meer zijn, ik heb gelukkig niet te lang achter het groene gevaar gereden), is een klein kijkgaatje genoeg om te rijden. Beide zijspiegels zijn onbruikbaar, door voor- en achterruit zie je net iets meer en je denkt dat het wel goed gaat.

Straf: Een jaar naar Siberië om daar elke dag voor het hele dorp elke ochtend weer de ruiten te krabben.

Advertenties