Tags

, , , , , , ,

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

2 minuten stilte. Het stelt zo weinig voor. Het is een klein gebaar, eens per jaar. Velen begrijpen niet waarom of doen alleen mee voor de vorm, zoals ik dat eigenlijk ook deed toen ik een klein kind was. Ik dacht aan de wapens in de oven van mijn overgrootvader die in het verzet zat. En aan de Engelandvaarders, omdat ik dat boek net gelezen had.

Nu ik wat ouder ben, gebieden heb bezocht waar de restanten van de oorlog nog zichtbaar zijn, vluchtelingen heb gehoord over wat hun is overkomen en een aantal voormalige concentratiekampen heb bezocht, begrijp ik iets meer. Wat ik niet begrijp is dat er nog steeds mensen zijn die denken dat oorlog een oplossing kan zijn, voor welk probleem, hoe klein of groot dan ook. Dat oorlog dingen beter kan maken. Zijn zulke mensen ooit geweest in Auschwitz, in Bergen Belsen of in Sachsenhausen, waar ook deze foto is genomen? Kun je een kamp bezoeken en nog steeds een wapen ter hand nemen? Kun je nog steeds onschuldige soldaten naar een land sturen zonder geldige reden, wetende dat duizenden van hen niet terug keren? Heb je een geweten wanneer je een bom gooit, terwijl je weet dat de meeste, misschien wel alle, slachtoffers, onschuldige burgers zijn?

Daarom ben ik over een half uurtje twee minuten stil. Omdat ik het kan. Omdat het een kleine moeite is. Omdat het in een kamp nooit echt stil was, zoals op deze foto te lezen is, gemaakt door een van mijn studenten, vorige week toen we in Sachsenhausen waren. Omdat het misschien helpt. Alle beetjes helpen toch?

Advertenties