Tags

, , , , , ,

Zondag 27 augustus 2000,

De volgende controversie gaat over Cathy Freeman, de Australische favoriete op de 400 meter. Mocht ze het goud halen, zoals iedereen hoopt, dan ontstaat het volgende probleem. Cathy is namelijk een aboriginal en trots op haar afkomst. En aangezien de ereronde in het Olympisch stadion gelopen wordt met een vlag in de hand, zou het wel eens kunnen zijn dat juffrouw Freeman er voor kiest een Aboriginal vlag mee te nemen. De organisatoren, op alles voorbereid, hebben nu al bekend gemaakt dat men het zal gedogen. Officieel mag namelijk een vlag van een niet bestaande natie niet eens meegenomen worden het stadion in, maar dit ligt toch vrij gevoelig in dit land, dus zal men het gedogen, is aangekondigd.

De kranten staan dus nu vol met brieven van mensen die dat te ver vinden gaan, die tegen positieve discriminatie zijn en die de aboriginal vlag gelijk stellen aan swastika’s in Zuid Afrika of zelfs Nazi-Duitsland. Er verschijnen zelfs ronduit racistische brieven, met een eenzame schrijver stellend dat hij liever heeft dat Cathy niet wint. De hele Aboriginal discussie laait weer op, vele voorstanders reageren weer op bovenstaande schrijvers. Leuk voor het entertainment gehalte, van een substantiële discussie is echter geen sprake.

Ik werk vandaag een dagje met een verhuizer, van Duitse afkomst. Via hem hoor ik wat er zoal speelt bij de ‘gewone’ bevolking, zoals hij het zelf omschrijft. Weliswaar heb ik geen moeite met Duits, maar hij spreekt tegen mij liever in zijn, niet al te vloeiend klinkende, engels, waarin elke ‘th’ als een ‘z’ wordt uitgesproken. “Ze people haf..” enzovoort. Lang niet iedereen is enthousiast over de Spelen. Wegen worden afgesloten, kleine zelfstandigen gaan over de kop, protestgroepen gebruiken deze tijd om de aandacht te vestigen op welk probleem dan ook, meer verkeer op minder wegen, maar vooral: het leven wordt zo gigantisch duur, ook voor de locals.

Advertenties