Tags

, , , , , , , , , , , ,

Goal, Maart 1993

Na een korte periode van gewenning hier in de Dominicaanse Republiek, ging ik eens op zoek naar een plek waar gevoet­bald werd. Die blijkt dus vrij moeilijk te vinden in dit land. De volksport in dit land is namelijk Baseball. Waar in Nederland bijna iedere jongen begint met voetballen op zijn zesde, om ooit nog eens de nieuwe Van Basten te worden, hier speelt men softball op straat, in de hoop ooit eens uit te groeien tot een ster in de Verenigde Staten. En de omstandigheden zijn vaak niet al te best, maar daar komen sterren uit voort, zo leerden we in Neder­land met de straatvoetbalgeneratie. Hier spelen de kinde­ren dan soms ook met melkpakken als handschoen, takken als knuppel en zelfs heb ik al gezien dat ze met stenen speel­den, bij gebrek aan een echte bal.

Er zijn echter genoeg overeenkomsten te vinden met “ons” voetbal. Wij zijn namelijk erg trots op onze sterren in Italië en vertegenwoordigers in de sterkste competities. Hier kijkt het hele land namelijk naar de Verenigde Sta­ten. Want daar spelen de grote sterren van het Dominicaan­se Baseball. 1992 was voor dit land een groots jaar. De Montreal Expo’s groeiden onder leiding van een Dominicaan­se manager, met 4 Dominicanen in het team (doet mij denken aan Barcelona), uit tot de ver­rassing van het seizoen. De Worldseries gingen tussen de Atlanta Braves en de Toronto BlueJay’s. En weer speelden er Dominicanen een hoofdrol. De Braves haalden de Worldseries doordat Francisco Cabrera in de laatste wedstrijd en de laat­ste inning als pinchhit­ter (een honkbalterm dus, die misbruikt wordt bij voetbal) het beslissende punt binnen sloeg. Bij de Blue Jay’s was Juan Guzman de grote man. Hij won als pitcher 2 van de 4 wedstrijden in de halve finales.

Is het U nog niet geheel duidelijk: de Europacup-finale gaat dus tussen Glascow Rangers, waar Huistra in de ver­lenging van de halve finale als invaller met een actie McCoist laat sco­ren, en AC Milaan, waar Van Basten 2 van de 4 goals scoorde in de andere halve finale.

De Worldseries maakten dus niet alleen de Verenigde Staten en Canada (voor het eerst een niet-amerikaans team in de World­series) gek, maar zeker ook de Dominicaanse Repu­bliek. De Blue Jay’s wonnen uiteindelijk en voor het eerst in de geschiedenis is de wereldkampioen honkbal een niet-amerikaans team. Welis­waar speelde er ook geen enkele Canadees mee, wat een Canadese krant verleidde tot de kop “Our Americans have beaten their Americans:, maar wel enkele Dominicanen, waarvan er een zelfs een hoofdrol speelde en het feest bleef dan ook niet beperkt tot Cana­da. De kranten stonden hier vol, en waar je ook komt, de kans dat je iemand ziet lopen met een petje en/of t-shirt van de Blue Jay’s is minstens zo groot als de kans dat je in Mekka een Moslim tegenkomt. Sinds 1992 zijn de Blue Jay’s de populairste sportploeg in dit land. En natuurlijk is de popu­lairste spelerJuan Guzman, die alleen de pech had dat de Worldseries reeds na 6 wedstrijden beslist werden, waardoor hij slechts 1 van de 4 winst-partijen speelde. Want wanneer je als pitcher de laatste en dus beslissende wedstrijd wint (die hij had moeten spelen als er 7 wedstrijden nodig waren ge­weest), dan ben je binnen.

Advertenties