Tags

, ,

Directe democratie werkte in het oude Griekenland. Behalve dan als je vrouw was, of slaaf, of arm. Oftewel iedereen mocht meepraten, maar in de praktijk beslisten slechts weinigen. Oligarchie dus, maar geen democratie.

In Nederland hebben we een indirecte democratie, of een parlementaire democratie, het ligt er maar aan waar je de nadruk op legt. Al in1966 was er een groepje Nederlanders die vonden dat de politiek (door ons zelf gekozen) te ver afstond van ‘de man in de straat’. Zij begonnen een partij die veertig jaar later nog steeds niets heeft bereikt. Opheffen lijkt me dus. Maar het gaat hier niet om D’66.

Sinds Pim (de politiek in Nederland lijkt wel opgedeeld in voor Pim en na Pim), moet iedereen kunnen zeggen wat ze willen en moeten politici naar het volk luisteren. En sindsdien zijn er veel bekendeNederlanders (Heinsbroek, De Vries) die een partij beginnen of politici die voor zichzelf beginnen (Wilders, Pastors) die allemaal claimen naar het volk te luisteren.

Misschien heb ik het principe van de indirecte democratie verkeerd begrepen, maar is het niet juist zo dat ik stem op iemand die verstand van zaken heeft? Die goede ideeën heeft? Die niet naar mij luistert, maar waar ik naar luister?

Ik beschouw mezelf zeker niet als dom, maar over de ins en outs van de nieuwe WIA wet, de aanschaf van de JSF of het nieuwe zorgstelsel weet ik te weinig om daar een goed doordacht oordeel over te geven. En zo kan ik nog wel tig onderwerpen bedenken. Ik heb wel een mening, een idee, maar ik wil niet meepraten, daarvoor heb ik vier jaar geleden iemand een volmacht gegeven en zij heeft de afgelopen jaren namens mij in de Tweede Kamer gezeten. Wat me het meest verbaast zijn mensen die op televisie allerlei meningen lopen te schreeuwen, waarbij vooral ‘die zakkenvullers in Den Haag’ er van langskrijgen. Dus iemand die vrijwillig naar SBS kijkt en daar voor uit durft te komen, moeite heeft met het strikken van zijn eigen veters en denkt dat eten groeit in kartonnen dozen en plastic bakjes zou een beter gefundeerde mening kunnen vormen dan een willekeurig kamerlid dat 60 uur per week (of vaak nog meer) bezig is met complexe materie? Het lijkt mij sterk.

Ook ik vertrouw vele politici niet. Maar pas als ik ze beslissingen zie nemen die niet in het algemeen belang zijn. Wetten waar slechts een enkeling van profiteert. Beleid dat bepaalde groepen bevoordeeld. Ik heb zelfs vooroordelen over bepaalde politici, puur omdat ze voor een partij hebben gekozen die ik structureel wantrouw. Maar tot ik een oordeel kan vormen, verdient een politicus het voordeel van de twijfel. Zelfs als ik het niet met hem of haar eens ben.

Over een week of vier mag ik weer stemmen. Dan kan ik opnieuw op dezelfde kandidaat stemmen (compliment: je hebt het goed gedaan) of voor iemand anders beslissen (hopelijk doe jij het beter). Maar hoe dan ook gaat mijn stem niet uit naar politici die claimen naar het volk te luisteren. Die vertrouw ik namelijk niet. Of die hebben zelf geen idee (slecht plan) of een verborgen agenda (nog erger). Ik zal stemmen op iemand die verstand van zaken heeft en die de komende vier jaar namens mij het woord mag voeren in Den Haag. En ik wens haar (ik stem al jaren principieel op vrouwen) daar veel succes bij!