Tags

, , , , , , ,

Johan 4

Zijn debuut voor Ajax maakte Jan Mölby tijdens een Amsterdam 700-nogwat toernooi. Na vele kleine vlugge Deentjes stond er ineens een beer van een kerel op het middenveld van de Meer. Slechts kort heeft Nederland van hem genoten. Hij speelde met Cruyff, Van Basten, Schip, Vanenburg en Koeman. Beweerde hij later dat hij veel van De Mos leerde, het is een publiek geheim dat de twee elkaar niet lagen.

Op het WK in Mexico (’86) maakte hij furore met het Deense team. Samen met Michael Laudrup, Jesper en Morten Olsen, Arnesen, Lerby en de onnavolgbare spits Preben Elkjaer Larsen versloegen ze de latere finalist Duitsland in de poule. Ze waren de publiekslievelingen, maar wonnen niet. Bij Ajax speelde hij al niet meer. Liverpool was zijn nieuwe werkgever.

Engeland was het walhalla voor de gokker Mölby. Wedde hij voordien met De Mos over wiens bagage het eerst van de band rolde op Schiphol (hij won), met Lerby op weg naar het trainingsveld over de kleur van het volgende stoplicht (inzet 100 gulden), nu kon hij elke dag zijn ei (en zijn geld) kwijt bij de paardenraces. Zijn teamgenoot Rush had de informatie over de deelnemende dieren, hij zette in. Ook de eigenaars van de pubs en clubs in de stad aan de Mersey leerden hem snel kenden. Een gevangenisstraf, na een achtervolging met de politie, volgde. Een promillage dat iets te hoog lag, bleek geen voordeel in de rechtszaak.

Op het veld ging het redelijk. Onder Dalglish was hij de middenveldregisseur van het Liverpool dat de dubbel pakte in 1986. Helaas zag niet elke trainer het in hem zitten. Toch speelde hij elk jaar ruim drie kwart van de wedstrijden. Zijn toch al imposante lichaam werd steeds groter. “You fat bastard” was het antwoord van de tribune, nadat ze eerst zelf hadden gevraagd wie toch alle ‘pie’ had opgegeten.

De verkiezing van mooiste borsten in een rode outfit won hij elk jaar, totdat Pamela Anderson in Baywatch verscheen. Volgens Jan Mulder was hij de expert in het lezen van de wedstrijd, iets dat Van Gaal later propageerde. Ietwat nonchalant slenterde hij naar een plek op het veld. Terwijl iedereen zich afvroeg wat hij daar deed, sprong ineens de bal uit de scrimmage, precies in de voeten van de wachtende Deen.

Hij verengelsde. Zijn vrouw komt uit de stad van de Beatles, zijn kinderen zijn er geboren en zijn accent is zo scouse, dat zelfs rasechte Liverpudlians zich afvragen waar dat Deense paspoort vandaan komt. Na Liverpool kwam Swansea in Wales, waar hij begon als speler/trainer. Een rol die hem op het (imposante) lijf geschreven leek. Geen geforceerde keus zoals Vialli, Lombardi en Pearce, maar de juiste man op de juiste plaats. De play-offs werden gehaald in zijn eerste seizoen. Daarna ging het minder goed. In oktober was het voorbij.

Toen Ajax een opvolger zocht voor Van Gaal was hij beschikbaar. Nooit viel zijn naam. Een ex-Ajacied, liefhebber van mooi aanvallend voetbal, jarenlange ervaring in het topvoetbal en iemand die de wedstrijd kan lezen was snel vergeten in Amsterdam. Zijn telefoonnummer lag waarschijnlijk nog in een kantoor in de Meer en verdween met de vlammen. Hopelijk is hij nog niet voor het voetbal verloren gegaan.

Advertenties