Tags

, , ,

Vijf boeken. Eigenlijk niet veel. Ik heb net deze zomer een extra plank vrijgemaakt voor wielerboeken, de eerste plank is al vol, de collectie kan zo langzamerhand concurreren met de voetballiteratuur. Maar op die 2 planken staan ook enkele boeken die zo maar in de top 5 hadden kunnen staan. Als ik ze tenminste gelezen had. Ik lig altijd achter. Ik moet me dus beperken.

5. Gabriel Garcia Marquez – De kampioen van Colombia

Eigenlijk bestaat dit boek niet eens. Het is een vertaling van een gedeelte van zijn verzameld journalistiek werk. Maar omdat ik een grote fan van GGM ben, 100 jaar eenzaamheid is een van die klassiekers die iedereen eens in zijn leven moet lezen, komt dit boek toch in mijn top 5. Ik moet toegeven dat ik me weinig kan herinneren van het boek, maar het is dan ook minstens 15 jaar geleden dat ik het las. Onlangs vond ik het tweedehands en het staat nu op de plank te pronken tot de herlezing.

4. Mart Smeets – Stoempen, snot en sterven

Natuurlijk hoort hier eigenlijk De Kopgroep te staan, de beste Nederlandstalige wielerroman. Maar toch kies ik voor dit boek. Ten eerste vanwege de foto op de voorpagina. Smeets met het begin van wijkende haarlijn met Breukink die netjes glimlachend in zijn PDM shirt de camera in kijkt. Al in1990, nog tijdens diens actieve loopbaan, toont Smeets het respect voor de stylist. Hij kijkt ook niet in de camera, maar staat iets achter Breukink, als Henk Spaan dat deed als hij een gedicht over iemand proclameerde. Hij kijkt ietwat vaderlijk naar de jonge renner. Een decennium later weten we dat Smeets graag met Breukink werkt, liever niet met Dijkstra. De tweede reden is dat dit boek staat voor de stukjesschrijver Smeets, de nooit ophoudende machine van columns en meningen. De enige schrijver die een eigen plank verdient in mijn kast, zelfs Garcia Marquez, Brusselmans en Irving redden dat niet.

3. Dino Buzzati – De ronde van Italië

Het duurde tot begin jaren tachtig voor dit verslag van de Giro van 1949 werd uitgebracht. Buzzati was de topjournalist uit die tijd, die elke dag op lyrische wijze verslag deed in de Corriere della Sera. De strijd tussen de twee campionissimo´s Coppi en Bartali is natuurlijk een ideale voedingsbodem voor dit verslag. In zijn soort verslaat het zelfs het boek van Blondin over de Tour. Buzatti werd later in zijn carrière bekend als schrijver van romans.

2. JeanNelissen – De bijbel van de Tour de France

Geen leesboek, maar wel een boek dat elke liefhebber in de kast moet hebben staan. Al was het alleen maar vanwege de ongelofelijke hoeveelheid informatie. Ideaal voor trivia vragen. Of voor nutteloze feitjes. Waar anders kun je lezen dat Aucouturier in 1904 pas in december werd gedeclasseerd. Dat Garrigou in 1911 een etappe vermomd moest starten, om te voorkomen dat vijandige supporters hem zouden lynchen. Dat Bugno muziek van Mozart nodig had om over zijn angst voor afdalen te komen. Schitterend naslagwerk.

1. Rino Negri – Un uomo solo… (Fausto Coppi nella vita, nella storia, nella leggenda)

De biografie van Coppi, geschreven door journalist Negri. De grijze eminentie van de Italiaanse journalistiek geniet in eigen land behoorlijk aanzien. Hij heeft dan ook voor de Gazetta della Sport, de bekende roze krant, 42 keer de Giro gevolgd, 39 keer de Tour en ontelbaar veel andere wedstrijden. Schitterend groot boek (a4-formaat) met vele paginagrote foto´s, alle anekdotes uit de carrière van Coppi, zijn rivaliteit met Bartali en alle uitslagen. Zonder twijfel de parel van mijn collectie.

Advertenties