Tags

, , , ,

Johan 4

Helaas heeft de voetbalwereld afscheid moeten nemen van de voetballer Diego Maradona. Vorige maand verklaarde de Argentijn dat hij zijn schoenen aan de wilgen zou hangen, dat Boca Juniors het zonder hem verder moest zien te rooien en dat de stille hoop van het volk dat hij toch nog een keer zou schitteren op een WK tevergeefs was.

Als voetballer was Diego onomstreden de beste speler van zijn generatie. Voor velen stond hij op gelijke voet met Cruijff, Pele en Di Stefano. Zijn levenswandel is echter verre van die van een modelprof. Meerdere malen werd hij in zijn carrière op doping betrapt en enkele keren werd hij dan ook geschorst. Hoewel doping? Is cocaïne echt doping, of staat het toevallig op een of ander dopinglijstje omdat het nu eenmaal verboden is. Is ooit aangetoond dat Maradona een betere voetballer was omdat hij cocaïne nam, of was hij de beste ondanks zijn cocaïneverslaving?

Is doping werkelijk een hulpmiddel zijn voor voetballers of is het spelletje zoveel gecompliceerder dan vele andere sporten en heeft doping op een voetballer weinig tot geen effect. Een discuswerper of een wielrenner kunnen baat hebben bij een spierversterkend middel of iets dat het duurvermogen beïnvloedt, maar is voetbal niet een spel dat door 22 spelers wordt gespeeld, waarbij kracht en conditie slechts 2 factoren zijn van de velen zoals teamspirit, tactiek, techniek, spelinzicht, routine, en zelfvertrouwen enkele factoren zijn die door een enkel pilletje niet te veranderen zijn. Zijn niet al meerdere spelers door de clubarts het veld ingestuurd met een tictac, denkende dat ze de hele wereld aankonden?

En mag Maradona niet zelf weten wat hij in zijn vrije tijd doet? Hebben niet alle ‘groten’ een of andere afwijking? Zonder drank was George Best misschien wel 3 klassen beter geweest, maar Best was gelukkig met zijn manier van leven. Cruijff was de enige speler met een eigen sponsorcontract in het Nederlands elftal. Romario verklaarde onlangs nog dat hij beter speelt als hij regelmatig uit kon gaan, daar hadden zijn medespelers niets mee te maken.

Het is een publiek geheim dat Maradona reeds in ’82 in Barcelona kennis maakte met cocaïne. Napoli was een verstandige keus voor zowel de voetballer, als de gebruiker Maradona. Zijn banden met de camorra maakten het voor hem eenvoudiger om te blijven spelen, tegelijkertijd regelmatig wat poeder op te snuiven. Zijn spel heeft er misschien onder geleden, misschien ook wel niet. Hoe dan ook, zonder Maradona had de voetbalwereld er anders uitgezien. En nu moet die wereld het zonder hem doen. Omdat er iemand in een laboratorium bedacht heeft dat cocaïne niet mag. Omdat er iemand in een of andere vergadering heeft beslist dat Maradona geschorst moet worden. Maradona zou een slecht voorbeeld zijn voor de jeugd. Nu zijn er vele Zuid-Amerikaanse voetballers die inderdaad beter niet in jeugdprogramma’s kunnen verschijnen, maar de voetballer Maradona, ongeëvenaard in zijn balgevoel, heeft zeker meer jeugdspelers positief dan negatief beïnvloed. Helaas is zijn voetbalcarrière over. Waarschijnlijk staat er volgend jaar in Frankrijk weer een bikkelhard Argentijns elftal op het veld, waar niemand, zeker de aanvallers van de andere landen niet, plezier aan zal beleven. Het had toch zo mooi kunnen zijn…