Tags

, , , ,

Dag 15, zaterdag 25 februari

1. De slappe lach tijdens het volkslied. En niet een klein beetje. Nu was er ook wel reden toe. Na een medaille op de zomerspelen, nu ook een op de winterspelen. De grote favoriete in een rechtstreeks duel verslagen. Je teamgenoot en medaillegrossier naast je op het podium en dan ook nog eens een volkslied dat klinkt alsof het van een cassettebandje gespeeld wordt, dat eerst een middag in een warme auto heeft gelegen, van een recorder die 18 jaar op zolder heeft gestaan. Hoe dan ook, Clara Hughes kwam niet meer bij. Ze gaf dan ook het enig juiste antwoord op de irritante vraag van Bert Maalderink: “Ik heb je nog niet zonder lach gezien, blijft dat zo?”, “For at least another year!”. Verdiende winst Clara!

 

2. De slalom. Wat een prachtig evenement. Om te winnen moet je risico’s nemen. Veel risico’s. Op de Olympische Spelen heb je niets aan een 7e plek. Tijdens de wereldbeker scoor je dan toch nog wat punten, maar nu moet je voluit gaan. En dus vallen er altijd velen uit. De grote favoriet Rocca al na 32 seconden. Palander na een geweldige eerste race ook. Bode Miller, zoals verwacht, voor de zoveelste keer. Uiteindelijk een compleet Oostenrijks podium, na een schitterende wedstrijd, met winnaar Raich als de nieuwe koning van het Alpineskiën.

3. De vreugde van Bob de Jong. Als een klein jongetje op het podium midden in Torino. Een droom die uitkwam. Ingetogen op het hoogste treetje stappend. In tranen luisteren naar Geesink. Maar vooral niet van het podium willen. Terwijl Hedrick en Verheijen al achter een borrel zitten, staat hij nog midden op het podium, een vrijwilliger probeert hem er vanaf te duwen, de biathleten moeten ook gehuldigd worden.

Advertenties