Tags

, , , ,

Meindert Talma, Deventer Burgerweeshuis, 8 februari 2006

Ik val in de soundcheck. Een tafeltje niet ver van het geïmproviseerde podium is nog leeg. De geluidsman moet veel veranderen om aan de wensen van Meindert en Nyk te voldoen. Ze spelen stukjes uit een aantal nummers, andere nummers zelfs helemaal voordat het eindelijk enigszins naar wens is. Daarna gaan ze, met hun entourage, ergens wat eten in de stad.

Het café loopt leeg. Niet alleen de band is verdwenen, ook enkele gasten die blijkbaar wel voor de gezelligheid, maar niet voor de muziek kwamen, verlaten het pand. Ik haal een frisje en wil mijn boek induiken, maar wordt verrast door Jelma, die bij mij aan tafel komt zitten. Ze heeft een T-shirt van Meindert aan, is een echte fan, aan haar accent te horen verstaat zij straks wel alle teksten. Zelf ben ik al blij als ik een aantal Friese refreintjes fonetisch kan meehummen. Ze heeft meerdere vrienden op het spoor van de lange Friese zanger gezet, de tafel zit al snel vol en het is gezellig.

Het eten liep iets uit, het concert begint dus iets te laat, maar al snel zit de sfeer er goed in. Het café is behoorlijk vol gelopen, zo vol zelfs dat iemand het nodig vindt om tussen de twee tafeltjes te gaan staan om zo ons zicht flink te blokkeren. Meindert heeft een goede avond. Hij geniet van zijn band, is zelf in vorm en merkt dat het publiek het mooi vindt. Dit is de vierde keer dat ik een optreden van hem zie, de tweede keer samen met de Negroes. Vorige maand in Hengelo heb ik genoten, maar bleek het lokale poppodium geen garantie voor een sfeervolle avond. Dat lag niet echt aan hem, meer aan het (niet) aanwezige publiek. 23 betalende bezoekers volgens het garderobepersoneel. Daarvan slechts een enkele liefhebber. Als muzikant is dat volgens mij een zware opgave.

Hier in Deventer zie ik om me heen toch meer fans. Naast Jelma en ondergetekende, staan bijna vooraan nog 2 heren mee te zingen. Maar vooral zijn er vanavond muziekliefhebbers gekomen die zich laten verrassen door de band, dit lukt wonderbaarlijk goed. De keuze van de set maakt dat niet eenvoudiger, relatief veel Friese nummers, onverstaanbaar voor het merendeel van het publiek. Daarentegen wel weer erg geschikt voor de Negroes, Jan Pier trekt al tijdens het derde nummer dermate vreemde gezichten, dat het lijkt alsof hij een complete set in Paradiso achter de rug heeft. Nyk neemt het hele gangpad in beslag, hij heeft de ruimte nodig. Janke is de rust zelve, maar op haar gezicht is toch te lezen dat ze het een mooie avond vindt. Meindert baalt als het bandje tijdens Rummenigge kraakt, daardoor moeilijk verstaanbaar is. Tussen de nummers door vertelt hij wat in hem opkomt, al ontgaan deze aankondigingen vele bezoekers.

De Blauwe Fedde is een prachtig nummer voor de band. Vooral het muzikale gedeelte aan het eind doet de band denken aan sommige Pink Floyd nummers, maar nog meer aan Julian Cope tijdens zijn tijd als Druïde. De Versmobielondernemer is onderhand een klassieker, al zorgt het onverwachte einde elke keer weer voor een vertraging in het applaus. Het publiek schreeuwt terecht om meer als de band er mee ophoudt. Een prachtige vertolking van 20 jaar muzikale fruitmand volgt, het enthousiasme is aanstekelijk. Tot dat moment had ik enkele nummers meegemompeld. Als de band losgaat op het eind, “Groot is uw trouw oh Heer”, zing ik toch uit volle borst mee. Voor iemand met een hekel aan religie niet een voordehand liggende tekst.

Meindert signeert “Dammen met Ome Hajo” voor me na het concert, waarna ik me afmeldt bij mijn vrienden van deze avond. Het was een mooie avond.


voor liefhebbers meer foto’s via: http://photobucket.com/albums/v79/gerbie/Meindert

Advertenties