Tags

, , , ,

JOHAN 4

De verslaggever staat op een speelplaats. De camera zoemt uit en een stalen constructie, een soort kooi, wordt zichtbaar. “Dit is een doel,” vertelt hij, “een net zou gestolen worden, een “normaal” doel gesloopt, dit is blijkbaar nog de enige mogelijkheid.”

Het straatvoetbal, dat eens het nationale voetbal zo groot maakte, is dus definitief aan zijn einde gekomen. Zo groeit een nieuwe generatie voetballers op.

 

De eerste generatie straatvoetballers ontstond in de jaren ’50 en ’60. Deze generatie realiseerde de doorbraak van het Nederlandse voetbal. Feyenoord en Ajax wonnen Europacups en Nederland werd 2 keer tweede op het WK. Na een klein dipje (copyright Beenhakker) aan het begin van de jaren ’80 werden er aan het eind van dat decennium weer prijzen behaald. PSV en Ajax wonnen weer Europacups en het EK te Duitsland werd gewonnen door een generatie die het “straat” voetbal leerde op pleintjes en veldjes.

Maar tegenwoordig zijn Nederlandse clubs al blij als ze na de winterstop nog Europees spelen en het Nederlands elftal wordt op EK en WK eervol (typerend voor de topsport in dit land) uitgeschakeld door latere winnaars. Ondertussen zitten het Aziatische, maar vooral het Afrikaanse voetbal in de lift. Zou dat misschien iets te maken kunnen hebben met de doorbraak van de eerste generatie straatvoetballers in die delen van de wereld?

De resultaten die in dit land nog behaald worden zijn dus verklaarbaar. Nederland zal genoegen moeten nemen met een ondergeschikte rol op de wereldvoetbalkaart in de komende jaren. Een oliecrisis, waardoor de straten weer leeg raken, zou eventueel deze ontwikkeling nog tegen kunnen gaan.
De verslaggever kijkt nog eens triest in de camera: “Het enige dat deze kooi nog mist is een gevangene.”

Advertenties