Tags

, ,

http://www.volkskrant.nl/denhaag/1132293782228.html

Vroeger op het schoolplein speelde je wel eens een spel dat je zelf bedacht had. Als een ander dan beter was, dan veranderde je de regels, zodat je alsnog zelf won. Het was jouw spel tenslotte. Donner is ondertussen aanbeland op dat lagere school niveau. “Ik ben minister en als het me niet past, dan pas ik de wet wel aan”, lijkt de achterliggende gedachte. Hoe haalt Donner het in zijn hoofd om überhaupt mee te willen praten over een rechterlijke uitspraak? Dat is niet zijn vak, daar hebben we in dit land rechters voor. De trias politica (zoals Jan Marijnissen vandaag ook terecht opmerkt in zijn weblog: http://www.janmarijnissen.nl/weblog/2005/11/18/trias-politica-2) zorgt er al sinds Montesquieu (1748) voor dat de wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke macht gescheiden zijn.

Samir A. heeft vast wel het een en ander bedacht, misschien zelfs wel uitgevoerd. Hij ziet nu opnieuw vast vanwege nieuw bewijs. Maar op basis van de zaak die gisteren in hoger beroep diende, zien 2 rechtbanken geen reden tot veroordeling. Dus hoeft Donner geen wet aan te passen. Dus hoeven Verhagen en Wilders geen populistische uitspraken te doen, slechts resulterend in meer angst onder de bevolking, hopende op een paar rechts extreme stemmen. De drie genoemde politici zijn op dit moment een groter gevaar voor dit land dan Samir A. ooit zal worden.

Advertenties